Page 854

جلد چهارم ۸۴۵ کتاب دعوی و یا طلب گواه در مقدار خریده سوگند کردن پس آن خریده منع آورد از سوگند کردن حکم نمود قاضی بان چیز برای مستحق بعد ازان اراده کرد خریده که رجوع کند بفروشنده خود نمیری مرآن خریده را رجوع کردن باقرار خریده گواهانرا با قرار فروشنده که بدرستی این چزیر آن مستحق ست رجوع کند خریده بر فروشنده خود واگر مر او راهگواهان نبود پس راوه کرد اینکه سوگند بده اور که اقرار کرده بود بآنچیر کم ستحق است سوگند بدهد و را پس اگر سو منع آورد. کند بهای آنرا همچین که مکروه شد است از کتاب بزازیہ فان قال المشترى بعد ما اقر او نكل انا اقيم البينة على ان الجارية ملك للمستحق بريد به الرجوع بالثمن على البائع لا بينة ولو لم يستحق الجارية احد ولكن ادعت انها حرة الاصل فاقر المشترى بذلك اوائلى ليمين وقضى القاضی بحربته الانجع بالثمن على البائع فان حصر البائع وانگر ما قاله المشترى فقال المشترى انا اقيم البينة على البائع انها حرة الاصل تقلت بينة ولوا ه على المستحق على المشترى انها جاريته وانه اعتقها او دبر ها او استولك واقر المشترى بذلك او نكل لا يرحع المشترى بالثمن على البائع فان قام المشترى بينة على البائع بل الريم بان من عاباي بنظر ان شهد باستحقم بق مطلقا واعتبر مؤرخ تاریخ قبل الشراء قيلت برحع بالتم وان ا شهادت مورخ بنار يا لا تقبل بينة كذلك الذخائر پر اگر خرنده کفت بعداز ان اقرار کردش یا منع بکردن آوردن از سوکن که میگذرانم گوارا بیانکه بدس کنیزانک ان ستی است اراده داشت بین فن وقوع رابهای فروشنده خو شنیده میشود گواهان و گر مقداری بر آن کنیرا حسمیکن رجوی کردار نیر که بدی من چهل از دم پر اقرا کرد خریده آزادی وی امن ور از سوک کم کرد قاضی بادی وجون میکند خریده او بهای او بآن فروشنده پس اگر حاصر شدن فروشنده منکر شد از ان چزیکه گفته بود آنرا خریده و پس گفت آن خریده که گواهان میگذرانم برفروشنده که این کنیز در اصل خود آزادست قبول کرده می شود گواهان او و اگر دعوی کرد مستحق بر خریده که بدرستی این کنیز ارس بود و بدرستی آزاد کرده بودم آنرا و یا د بر کرده بودم