Page 842

جلد چهارم ٨٣٣ الزوج وادعى نكاحها فاسدال او وطئها بشبهة لزمتهماك وكذالك السيل وك العالية من لقطة الخ عالمكيرية ابن سماعه رحمة اللهعلیه در کتاب او خود گفته است که مردی آزاد کرد کنیز خود را و نکاح گرفت آن کنیز مر در او آور آن کنیز ولدیرا بکتر از مده ششماه از وقت آن نکاح پس دعوی کرد نسب آن لدرا شوہر آن کنیز و خواجه او امام محمد رح که هر کدام ازان هر دو را که رستنگوی کرد آن کنیز آن ولد پسر اوست پس اگر آن کنیز سنگوی نکرد خود او شوهر او دعوی کرد نکاح فاسد یا وطی کردن او را بشبهه پس آن ولد لازم میشود مرشوهر او را و همچنین است خواجه او که نیست مر او را دعوی بدون رستنگوی کردن آن کنیز او را چنین است در محیط فایدہ نعم لواتز وجهام قاعد ونحت في الت فجاء الزوج الأول احيانا لولد من الأول كيف ماكان عند الا زني خیر مردن شوهرش رسد بعد ازا وقال بويوسف أن كانت من وقت نكاح الثاني الى وقت الولادة اقل من ستة أشهر فالولد للاول حدث دیگر شوهر کرد و شوهر اول زندم وإن كان اكثر من ستة أشهر فهو للثاني قال محمد ان كان من قت ابتداء وطئ الزوج الثاني الى وقت الورد ا مد و ولد آورد آنزن این ولدش از کدام شوهر الالاقل من سنتين فالولد من الاول وان كان اكثر من سنتين فهو للثاني (كافي) قال ابوالليث رحم الله في معنی دعوى المبسوط وقول محمد اصل وبه تأخذ كذا في الفصول العمادية وفروي عصمت سعادة بن معيل عن أبي بكر بن رحمان عن حنيفة أنه رجع عن هذا القول وقال الأولاد الثاني كذا في المحيط به الفتوى كنا في الواقعات الحسانية واجمعوا على أن المرأة ترد على الزوج الاول كذا في التتار (عالمكيري) خبر داده شد بزنی مرگ شوهرش پس عدت گذرانید و نکاح کرد با دیگری و ولد اور د آنزن پس شوهر اول اور زنده آمد پس آن ولد از شوهر اول اوست بهر کیفیتی که باشد نزد امام اعظم رحمة الله علیه و گفته است امام ابو یوسف که اگر از وقت نکاح شوهر دوم او تا وقت زادن آن که کمتر از شماه بود پس آن داد شوهر اول او است اگر نرا از ششماه بود پس آن لد مرشو هر دوم اور ہر گفته ست امام محمد که اگر از وقت ابط وطی شوهر دوم انزن است ارادنش کستر ز دو سال بو پس آن د از شوهر اول اوست اگر بیارتر از دو سال بود پس آن شوهردوم او را ات عتی ابراش در شر خود در دعوی کا بسوطه قول محمدر صحیح تر ست ابنه قول عمل میکنه چنین ذکر کرده شده در کتاب