Page 827

کتاب الدعوى ۸۱۸ جلد چهارم نکاح محتاج است بر راستگوی کردن خاص بنکاح و در دعوی حلال گردانیدن محتاج است بر راستگوی کردن به دو چیز یکی در انکه خواجه او حلالش گردانیده است برای او و درینکه انکنیز ولد آورده است او ولو أدعى الولد المغرور و به بنکاح فاسد او جائز فصدقته ما ثبت نسبه كذا في الحاوي (عالمكيريه) واگر دعوی کرد آنغلام ولد کنیز را که مغرور خواجه او را بود بنکاح فاسد یا بنکاح جایز و راستگوی کرد او را خواجه آن کنیز ثابت میشود نسب آن ولداز و چنین است در کتاب حاوی عبد ادعی لقیطا انه ابنه من جسته هذه وصدقته المرة قال المولى ادعيته لي هو عبد قال محمد رح هو ابنها وهوحرة قول محمد رح اظهر كذا في محيط السرخسی (عالمكيريه) غلامی دعوی کرد پسر بر داشته شده و یافته شده را که بدرستی این پسر ولد من است از زن من که این کنیز است و راستگوی کرد او را آن کنیز و گفت خواجه او این پسر غلام من است پس آن پسر غلام اوست و گفته است امام محمد رح که این پسر ولد هر دو است و آزاد است و قول امام محمد ظاهر است از روی دلیل چنین است در کتاب محیط شرخی مرة المشرعي في عبد ادعى لقيطا انه ابنه من امرأة هذه وهی مقر ثبت نسبه العبديكون حرا ولا يكون من امراته كذا في المحيط (عالمكيرية) و در کتاب منتقى ذکر شده در باره غلامی که دعوی کرد پسر بر داشته شده را که بدرستی این پسر از من است از این زن من که آنزن کنیز بود ثابت میشود نسب آن پسر از آنغلام و آن پسر آزاد است و پسر زن او نمیباشد چنین است در کتاب محیط واذا ولدت أمة المكاتب ولدا فادعى المكاتب نسبه صحت دعوته ويستوى ان صدقة المولى المكاتب في دعوته او كذبه فيها ويصير هذا الولد مكاتبا لا يبيع الابن ولا الام هكذا في المحيط في فصل دعوى النسب (عالمكيرية) واگر آورد کنیز غلام مکاتب ولدیرا پس دعوی کرد نسب انولدرا آن غلام مکاتب صحیح است آن دعوای او و برابر است که راستگوی کند او را خواجه او درین دعوای نسب یا دروغگوی کند او را در آن و آن ولد مکاتب میگردد نفروشد آن لد و مادر او را