Page 812

جلد چهارم ٨٠٣ كتاب الدعوى وقتیکه زاد زنی دو پسر را در یک شکم و شوهر او اقرار کرد بنسب پسر اول و نفی کرد نسب پسر دوم را پس هر دو پسر ازوست و لعان جاری کرده میشود در میان آن هر دو از جهت قطع شدن نکاح و اگر شوهر او نفی کرد نسب پسر اول را ازان دو ولد بعد ازان اقرار کرد بنسب پسر دوم تازیانه زده میشود شوهر او از جهت حد و هر دو پسر پسر او است و اگر مردی نکاح کرد زنی را و آنزن آورد دو ولد را پس شوهر نفی کرد نسب آن هر دو را و قاضی حکم کرد بلعان پس انزاني دو لد مرد پیش از لعان پس هر دو پسر از ان شوهر است و لعان کرده میشود از جهت قطع شدن نکاح و همچنین اگر نمرده بود یکی از ان دو ولد لیکن آن شوهر با آنزن پیش از لعان مرد پس نسب آن هر دو ولد ثابت است از ان هر دو و همچنین اگر لعان کرده بودند نزد قاضی مگر قاضی جدائی نکرده بو در میان آن هر دو و لازم نکرده بود قاضی آنو لد را برادر پیش از انکه مرد آن شوهر یا آنزن پس نسب آن هر دو ولد ثابت است ازان هر دو و اگر زاد ولد را پیش و او نفی کرد نسب او را از خود و قا لعان کرد در میان ایشان و جدائی نمود در میان ایشان و لازم کرد انو لد را بر مادرش بعد از ان او آنزن و لد دیگر را در ان شکم پس بدرستی هر دوی انو لد لازم میشود بپدر او همچنین است در محیط ولو كان لذ ولدین توامين فعلیها ولعانها وقامها عن السهرا لفنا المترق بينهما تو عليها الاخر فهما ابناه فان عليها لثنا قبل او تفرق القاضي بينهما فقها و اعاد اللعانا لرم الولدين كلام وفي شمس الايمه) و اگر زنی زاد دو ولد را که دو گانه بودند پس خبر شد شوهر او یکی از ان دو ولد و نفی کرد نسب او را و لعان کردند یکدیگر خود را و لازم کرد قاضی انو لد را بر مادرش و جدائی کرد درمیان ایشان بعد از ان شوهر او خبر شد بدیگر آن و نفی او را نکرد پس آن هر دو پسر او است و اگر خبر شد برد و هم پیش از جدا کردن قاضی میان ایشان پس نفی کرد نسب او را از خود باز بگرداند قاضی لعان کرد نرا میان ایشان و لازم کند هردوی آنولد را بر ما در ایشان واذا اكذب الملا عن نفسه و ادعى نسب الولد بعد ما فرق القاضي بينهما وا لزم الولد ايران كان الولد حيا يثبت نسب الولد من ويقام عليه الجد سواء كانت المرأة حية او ميتة كذا في المحيط (عالمكيريه)