Page 796

جلد چهارم ۷۸۷ کتاب الدعوی گواهی آن دو مرد را و همچنین کودکی که در دست زنی بود گواهی داد مردیکه بدرستی این کودک پسر فلان است و قاضی رد کرد گواهی او را پس گواهی داد او و دیگری که بدرستی این کودک پسر مرد دیگرست قبول کرده نمیشود این گواهی اذا اقرانه ولد مكاتبته من زوج فهو ادعاله لم يصدق ولكنه يعتق كذلك ولد المديرة وام الولد كذا في الحاوى (عالمگیری) وقتیکه اقرار کند مردیکه بدرستی این پسر ولد کنیز مکاتبه منست از شوهر او پس دعوی کر آزمرد آن ولد را برای خود راست گوی کرده نمیشود در ان دعوی ولیکن آن پسر آزاد میشود و چنین حکم است در ولد کنیز مدبره وام ولد و همچنین ذکر کرده شده است در کتاب حاوی اذا اقران امته حبلی من زوج قلما فوا ادعى انه منه فولدت الاقل من ستة اشهر فانه يعتق ولم يثبت نسبه منه ولو اقران المحبل الما من زوج فولدت سنة ثم قال هي حامل منى فولدت الاقل من ستة اشهر من الاقرار الاخير فولدن المولى ثابت النسب و يعتق و السرية مردی اقرار کرد که کنیز من حامله است از شوهر یکه مرده است بعد از ان دعوی کرد آنمرد که بدرستی این حمل از منست پس آن کنیز را و آنرا کمتر از وقت شش ماه از وقت اقرار او پسر بدرستی آن ولد آزاد میشود ثوابت میشود نسب و از ان مرده اگر اقرار کرد که حمل آن کنیز از شوهر او است بعد از ان درنگ کرد یکسال بعد ازان گفت خواجه او که این کنیز حامله است از من پس زاد آن کنیز ولد را کمتر از شش ماه از وقت اقرار پسر این پسر آن ولد پسر آن خواجه او است ثابت است نسب و از او اذا كانت الجارية بين رجلين ولدت ولدا فقال احد هما انه ابن صاحبه وقال الاخرانه این صاحبى ثم ادعى احدهما انه ابنه ان ادعى الثانی لا تصح دعوته بلا خلاف ولو ادعاء الأول فعلى قول ابيحنيفه رحم الا نصبح دعوته و يعتق الولد فضا على حريته وتكون الجارية امر ولد و يضمن قيعتها ما اعتقت كذا في الذخيرة (عالمكيرى) اگر کنیزی در دست دو مردی بود آورد ولد را پس گفت یکی از ان دو مرد که آن ولد پسر شریک من است و گفت دیگرایشان که آن پسر شریک من است بعد از ان دعوی کرد یکی ایشان که آن ولد پسر منست پس اگر دعوی کرد آنرا آن مرد دؤم صحیح نمیشود دعوای او بی اختلاف و اگر دعوی کرد آن ولدرا آن مرد اول فایده در اینکه اقرار کند که کنیز من حامله است از شوهر خو که مرده است شوهرش بعد از دعوی کند که حملش از من است