Page 795

جلد چهارم ٧٨٦ كتاب الدعوى واقام على ذلك شاهدين قضى القاضى بنسبه منها (مبسوط السرخسی) و اگر زنی گواهی داد بر کودکی که بدرستی این کودک پسر این زن دیگر است و قبول کرده نشد شاهدی آنزن بسببان بعد ازان دعوی کرد آنزن که گواهی داده بود که بدرستی این کودک پسر من است و گذرانید برآن دعوای خود دو گواه را قبول کرده نمیشود آن دعوی از او و اگر آن کودک کلان شد و دعوی کرد که بدرستی پسر آنزن میباشم و گذرانید بآن دعوای خود دو گواه را حکم کند قاضی بنسب آن پسر از آنزن اذا ادعى رجل صبىا فى يدى امرأة والدأه انكر ذلك فاقام الرجل شاهدين ولم يقض القاضى بشهادتهما ثم ان احد الشاهدين ادعى ان هذا الصبى ابنه وان هذة المرأة امرأته واقام على ذلك شاهدين فالقاضى لا يقضى بشهاد تهما فایده : درینکه اول دعوی کودکی را برای خود کند بعد از آن گواهی بدهد بآن برای دیگری وان ادعت المرأة انه ابنها من هذا الرجل وانه زوجها واقامت على ذلك شاهدين سمعت بينتها كذا فى المحيط (عالمکیری) اگر دعوی کرد مرد کسب کودکی را که در دست زنی بود و آنزن منکر بود و گذرانید آن مرد دو گواه را و حکم نکرد قاضی بشاهدی آنها بعد ازان یکی از ان دو گواه دعوی کرد که بدرستی این کودک پسر من است و بدرستی این زن منکوحه من است و گذرانید دو گواه را پس قاضی قبول نکند شاهدی ایشان و اگر آنزن دعوی کرد که بدرستی او پسر من است از ان مرد و بدرستی آن مرد شوهر من است و گذرانید بدعوای خون دو گواه را شنیده میشود گواهان آنزن همچنین ذکر ده شده است در کتاب محیط لو ادعى الرجلان صبيا فى يدى امراه كل واحد منهما يقول هو ابنى منها بنكاح وهى تنكر فادعت المرأة على اخر انه تزوجها وهذا الصبى ابنه منه فشهد لها بذلك الرجلان المدعيان للصبى لم تقبل شهادتهما وكذلك الصبى يدعى امرأة شهد رجل انه ابن فلان ورد القاضى شهادته ثم شهد هو واخر انه ابن رجل اخر لم تقبل هذه الشهادة (مبسوط السرخسی) اگر دو مرد دعوی کردند کودکی را که در دست زنی بود و هرکدام ایشان گفت که این کودک پسرمنست از انزن بنکاح و آنزن میکربو پس آنزن دعوی کرد بر دیگری که بدرستی او بنکاح گرفته است مرا و این کودک پسرمنست از او و گواهی داد برای آنزن بآن دعوی آن دو مردیکه دعوی کرده بودند آن کودک را گفته است امام محمد رح که قبول نمیکنم المرد مرد را