Page 777

کتاب دعوی فصل چهارم آن زن آن کودک را در ینصورت آن کودک پسر آن زن میشود از ان مرد و آن زن زن او می شود بانجا گواهی واگر آن کودک در دست آن مرد بود که دعوی میکرد او را و دعوی کرد اورا آن زن که بدرستی او پسر از ان مرد و گواهی داد زنی بر زادن آن زن آن کودک را نمی شود آن کودک پسر آن زن از ان مرد بلکہ پسر آن مرد است زیر اکه در دست اوست احتراز کرده از ان مسئله که نیز در کتاب تا تار خانیه ذکر کرده است که اگر کودکی در دست مردی بود که دعوی نمیکر داور او گواه گذرانید زنی که بدرستی این کودک پسر که زاده ام او را و معلم نکرد پدر اور او گواهان گذرانید آن مرد که بدرستی این کودک زاده شده است فراش من و معلوم نکرد مادر او را گردانیده میشود آن کودک پسر آن مرد از ان زن و معتبر نمی شود بهتر بودن او بسبب ذوالیدی مانند یکه اگر دعوی کند او را دو مرد و آن پسر در دست یکی ایشان باشد پس بدرستی حکم کرده می شود بآن پسر برای ذوالید رجل تزوج امرأة نكاحا فاسد افدخل بها فجائت بولد لستة اشهر ثبت النسب منه واختلفوا في اعتبار هذا الوقت انه يعتبر ستة اشهر من وقت النكاح او من قت الدخول فام محمد يعتبر من وقت الدخول و عليه الفتوى وفى النكاح الصحيح اجمعوا على انه يعتبر المدة من وقت النکاح (قاضیخان) مردی نکاح کرد زنی را بنکاح فاسد پس دخول کرد بان زن پس آورد آن زن ولدی را از وقت شش ماه ثابت می شود نسب او از ان مرد و اختلاف کرده اند ثبت علما در ح در معتبر بودن آن وقت که آن شش ماه است که آیا معتبر میشود از وقت نکاح یا از وقت دخول گفته است امام محمد در ح که معتبر کرده می شود از وقت دخول و بر این قول فتوی است و در نکاح صحیح اتفاق کرده اند علما در ح برانیکه آن وقت معتبر می شود از وقت نکاح اذا تصادق الرجل و المرأة الحرة على ولد في يد احدهما انه ابنهما فهو ابنهما والمرأة امرأة الرجل فان كانت المرأة لا تعرف بالحرية وقالت انا ام ولدك وهذا ابنى منك وقال الرجل انت امرأته وانهم اولنجي اقرت له بالرق و هوالد وذلك فلم يثبت الرق عليها وهو قلد ادعى عليها النكاح وهي قد كذبته فلا يكون فایده بیان ثبوت نسب ولد در نکاح فاسد