Page 769

جلد چهارم ۷۶۰ کتاب دعوی قال محمد حرة لها ابن وهما في يدى رجل واقام رجل آخر بينة انه تزوجها وانها ولدت منه هذا الولد على فراشه واقام ذو اليد بينة على مثل ذلك فانه يقضى بالولد للذي اليد سواء ادعى الغلام انه ابن ذى اليد او ابن الخارج ولو كان الذي هما في يديه من اهل الذمة وشهود مسلمو و الذى يدعيه مسلم وشهود مسلمة والمرأة من اهل الذمة قضى بالمرأة والولد للذي هما في يدى وان كان المسلم ادعاهما في هذه الصورة يقضى بالمرأة والولد للمدعى سواء كانا شقى المدعيان كانو من اهل الذمة كذا فى المحيط (عالمكيريه مبسوط گفته است امام محمد حره که مر زن آزاد را پسری بود و هر دوی ایشان در دست مردی بودند و مرد دیگر گذرانید گواهانرا که بدرستی نکاح کرده ام او را و او زاده است این پسر را از من در فراش من و ذو الید گذرانید گواهانرا بمانند آن پس بدرستیکه حکم کرده میشود بآن پسر برای ذوالید برابر است که آن پسر دعوی کند که پسر ذوالیدهم و یا پسر خارجم و اگر آن کسیکه هر دوی ایشان در دست او بود از اهل ذمه بود و گواهان او مسلمان بودند و آن کسیکه دعوی میکرد او را مسلمان بود و گواهان او مسلمانان بودند و آن زن از اهل ذمه بود حکم کرده میشود بآن زن و پسر و برای کسک آن هردو در دست اوست و اگر آن زن مسلمان بود درینصورت حکم کرده میشود بآن زن و آن پسر برای مدعی آن برابر است که شاهدان ذوالید مسلمان باشند وا یا از اهل ذمه همچنین ذکر کرده شده است در کتاب محيط ولو اقام البينة انه تزوجها فى وقت واقام ذو اليد البينة على وقت دونه فانى اقضى بها للمدعى ع ( مبسوط ) و اگر گذرانید خارج گواهان را که بدرستی نکاح کرده ام او را در یک وقتی و ذوالید گذرانید گواهان را بنکاح آن زن در وقت دیگر که کم از وقت اوّل بود پس بدرستى من حکم ميكنم بآنزن برای مدعی آن و لو اقام ذو اليد ببينة انه امرأته تزوجها ملكه و ولدت هذا الولد منه على فراشه واقام آخر بينة انها امته و ولدت هذا الغلام في على فراشه