Page 70

جلد چهارم ۶۵ کتاب دعوی و چهار پای زیرا که مدعایه در حقیقت جز نیست که دست بشر ده از جامه و چهار پای همچنین ذکر شده است در کتاب خلاصة الفتاوی اذا ادعی جوهرا لابد من ذكر الوزن اذا كان غائباً وكان المدعى عليه منكراً كون ذلك في يده كذا فى السراجية وفى اللؤلؤ يذكر دور وضوءه ووزنه كذلك فى خزانة المفتين عالمکيري وفى التمر يذكر نوعه كتمر العرنجى الاحمر (خزانة المفتين) و اگر شخص دعوی کرد جو هر یه ا پس چاره نیست از بیان کردن و زن آن اگر غائب باشد و مدعی علیه منکر با شد انه اینه جو هر در دست او است همچنین ذکر شده است در فتاوای سراجیه و در دعوای مروارید بیان کند دور و روشنی آنرا و و زن آنرا همچنین ذکر شده است در کتاب خزانه المفتين و در دعوای خرما بیان کند نوع آنرا چنا نکه بگوید خرمای عرنی سخ است وفى دعوی عدد من الابرة والمسلة لابد من بيان السبب لانه ان عينا يلزم إحضاره وان دينا بسبب السلم اوجعله ثمن مبيع لابد من بيان النوع و الصفة لارتفاع الجهالة ولا يجب المثل فيهما من الاستهلاك لانهما قيميا ولا يجبها ما نقرض لعدم جواز قرضها كذا في الوجيز للكردري (عالمگيري) و در دعوای چندی از سوزن جوال دوز چاره نیست از بیان کردن سبب آن زیرا که اگر عین با شند لازم است حاضر نمودن آنها و اگردین باشند بسبب سلم یا بسبب اینکه بهای چیزی فروخته شده باشند چاره نیست از بیان کردن نوع و صفت آنها از برای دور شدن جهالت آنها و واجب نمیشود مثل در سوزن جوال دو ز از جهت هلاک کردن آنها زیرا که این دوقیمی بستند نیز واجب میشود بسبب فرض از جهت اینکه روا نیست قرض دادن آنها همچنین ذکر شد است در فتاوای بزار قید ادعى كلامنا من الحناء لا بدان يذكر الجيد والوسط والردي ويذكر جناء برك اوحنا سوده او كوفته و لو ادعى قدرا من التوتيا ينبغي ان يذكر ليخي عواه كو فته اولنا كوفته وبدونه لا تصح الدعوى كذا في خزانة المفتين (عالمگيري)