Page 676

كتاب دعوى جلدد چهارم فان سقطت حمولته لايضمن (خلاصة الفتاوى) دیواری میان دو کس مشترک بود و سنده بود آن دیوار و اراده کرد یکی از ان دو کس که اصلاح کند انرا و منع آورد بگیریش متنا به گفته شد او را که بردار بار خود را بستونها زیرا که مدرشی من نمیدارم آن دیوار را در فلان وقت ترا و گواه بگیریر آن گفته شود پس اگر برداشت آن دیگر بار خود را بستون پس بهترست اگر برداشتن انرا نکرد مرا درست که فایده دیواری که میان دو کس مشترک شد در مرگی یا ماری بدار ان ند دیواری هیچ چیزی نباشد پس آن دیوار بد ستون بردارد آن دیوار را پس اگر افتاد بار آن دیگر تاوان ده نمیشود حبلد بين جلين لاحد الحموله وليس للاخر شئ فمال الجد، الى الذى لاحولة له فاشهد على صاحب الحولة فلم يرفعه مع امكان الرفع حتى سقط واضر بالشريك قال اذا تمة الاشهاد وكان مخوفا وتمكن برفعه بعد الاشهاد يضمن المشهود عليه نصف قيمة مافسد من سقوطها (قاضيخان) دیواری میان دو کیر شریک بود که اعتبار انرا بان دیوار ماری بود و دیگری را بران دیوار چیزی نبود پس مایل شد دیوار بطرف آن کسیکه بار نمود مرا و را بران پس گواه گرفت بر صاحب بار و برا نداست بار خود را با آنکه مکمن بود برداشتن آن تا آنکه افتاد آن دیوار و ضرر رساند بشر یکیش گفته است امام محمد که اگر ثابت شد گواه گرفتن او در حالیکه ترسنده بود از افتادن آن دیوار و قدرت داشت بر داشتن انرا بعد از گواه گرفتن تاوان ده میشود انکس که گواه بروی گرفته شد نصف قیمت انجیز که تباه شد هست از افتادن آن مرتبتی در اسقف نور و دیگر را سقف و ان منون اور پائین بود و سرس بود قال ابو القاسم حائط بين رجلين لاحد هما عليه غرفه وللاخر على سقف بيته ستمك الحا من سفل، ورفعا اعلاه بالاساطين ثم انفقا جميعا حتى بنيا عل، بلغ الضار صوح هذا وحصار السقف ان يبنى شريك لا يجبر ان يبنو فيها خاذ الكذا في فتاوى المضمرة كنات (عالمگیری) گفته است امام ابوالقاسم کدوواری میان مرو شرکت دیگر انت اسنا بران دیوار بالا خانه بود دودیگرا برای شقف خانه پرسی افتاد آن دیوار از پانش جمع و برداشتند آنرا دوی ایشان بنجیر بر که سران بوار بود ستون بعد از ان د وی ایشان اتفاتی گرفتند انیله آن دیوار را با دگان ان میں وقتی که در بندان دیوار بجای آن صفت رفع و در حصر است که بیاد