Page 632

جلد چهارم ٦٢٣ كتاب الدعوى آنحکم وقتیست که آنزن رشته باشد آنرا با ذن شوهر خود و اگر منع کرده بود او را شوهرش از ریشتن آن پس آنرا ریشت بعد از منع کردن شوهر او را پس آن تار مر آن زنراست و بر او مانند آن محلوج است برای شوهرش و اگر شوهر نه او را منع کرده بود و نه اذن کرده بود در نصیرت اگر بود شوهرش فروشندۀ محلوج پس تار مرزنراست و بر اوست مانند آن محلوج و اگر شوهرش فروشندۀ محلوج نبود بلکه آورده بود محلوج را بخانه خود برای خانه پس آن تار ریشته مرشوهر راست و نیست مزدوری مرآن زنر ازیرا که او کونئی کننده ہے رشتن آن عن ابي يوسف رحمة الله عليه فى المنتقى رجل اشترى قطنا وأمتراته ان تغزالغزل كان الغزل للزوج فان وضع القطن في بيته ولم يقل شيئا فغزلت كان الغزا لها ولا شيئ عليها وهو بمنزلة طعام وضعه في بيته ولم يقل شيئا وطبخت فاكلت (قاضيخا) از امام ابو یوسف رحمه الله در کتاب منتقی روایت کرده که مردی خرید محلوجی را و فرمود زن خود که آنر بریشد پس آنرننش آنرا رشت درینصورت آنریشته مرشوهر را میشود و اگر آن محلوج را درخانهود نهاد و چیزی نگفت و آنزن آنرا ریشت آنریشته مرآن زنرا میشود و بران زن هیچ چیزی نیست و آن محلوج بمنزله طعامی است که آنرا شوهر درخانه مانده باشد و چیزی نگفته باشد و آنزن پخته باشد و خورده باشد امراة معلمة وزوجها يعينها احيانا فاحصل ذهالها (خزانة المفتين) زنی بود تعلیم کننده و شوهرش مدد میکرد با و گاه گاهی پس انچیزیکه حاصل شود مر آن زنر است و فی التقاط السنبلة اذا التقطا فهو بينهما والتفاوت غير معتبر (خزانة المفتين) در چیدن خوشه وقتیکه زن و شوهر چیده باشند آنرا پس آن درمیان هر دو شریک است و تفاوت معتبر نیست القصار اذا بعث اربع قطع کرباس الى صاحبها بيد تلمیذ حصہ للثوب فجاء اليه مالك الثوب بتلك قطع وقال القصار بعث اليه اربعا وقال الرسول دفع اليه