Page 610

کتاب دعوی ٦٠١ جلد چهارم وان خالف سن الدابة الوقتين بطلت البينتان كذا ذكره الحاكم الشهيد الخ لانه ظهر كذب الفريقين فتترك في بد من كانت في يده (هدايه) والظاهران هذا يعم الصور الثلثة عني ما اذا كانت الدابة في يد ثالث وما اذا كانت فى يد يها وما كانت الدابة فى يد احدهما لا فارق بينها فى الوجه الذى ذكره من قبل الحاكم (نتائج الافكار) وعليه علم المشايخ وهو صحيح كذا فى المحيط (عالمگیر) و اگر مخالف شدند ان چهارپای با هر دو تاریخ یعنی تاریخ هر دو مدعی باطل میشود شاهدان هر دوی ایشان همچنین ذکر کرده است این حکم را حاکم شهید رحمة الله علیه زیرا ظاهر شده در وغگوی هر دو طائفه شاهدان پس گذاشته میشود در دست آنکس که در دست او بود و ظاهر اینست که این حکم عامست در هر سه صورت که چهارپای در دست هر دو مدعی باشد یا در دست یکی ایشان یا در دست سوم بجهت اینکه فرق نیست در این صورتها در ان وجه که ذکر کرد آنرا حاکم شهید رحمة الله علیه و فی جامع الفصولین برهن الخارج ان هذه امته و ولدت هذا القن في ملكی و بر هر ذو الید علی مثله یحکم ها للمدعى لانهما ادعيا فى الامة مطلقا فيقضى بها للمدعى ثم يستحق القن تبعا و بهنا ملكا ظهران ذوالید انما دعو فى دعوى النتاج على الخارج اذا لم يتنازعا فى لام اما لو تنازيا فى مك مطوق شهدا با به وبنتاج ولدها فانه لا يعلم بوهانه لا يرجح ظاهر (ردالمحتار) و در کتاب جامع الفصولین آورده است که گواهان گذرانید خارج که بدرستی این کنیز از من است زاده است این غلام را در ملک من و گواهان گذرانید ذوالید بمانند آن حکم کرده میشود بآن کنیز برای مدعی زیزا که بدرستی هر دوی ایشان دعوی کرده اند در کنیز ملک مطلق را پس حکم کرده میشود بآن برای مدعی بعد از ان مدعی حقدار میشود غلام را بتبع آن کنیز و باین حکم معلوم شد