Page 593

کتاب الدعوی جلد چهارم وهو مریض وقال الوارث کان یهذی بیان دخل علیه الشهود ولم یقر الوارث بالاعتاق قال القول قول الوارث حتی یشهد الشهود انه كان صحيح العقل ولو اقر الوارث بالعتق الا انه ادعی انه كان یهذی فالقول قول الغلام وهو حر يقيم الوارث البيئة انه یهذی كذا في المحيط (عالمكير و در کتاب منتقی آورده است که مردی گواهی داد بر مردی که آزاد کرده است غلام خود را در حالیکه مریض بود و گفت وارث آن مرد که هرزه گوئی میکرد در وقتی که درا براو گواهان و آن وارث اقرار نکرده بود به آزادی گفته است امام محمد رحمة الله علیه که معتبر قول وارث است تا که گواهی بدهند گواهان که عقل آن مرد در آن وقت صحیح بود و اگر آن وارث اقرار کرده بود به آزاد کردن او مگر دعوی میکرد که در آن وقت هرزه گوئی میکرد پس معتبر قول آغلام است و وی آزاد است تا که بگذراند آنواری گواهانرا که آنمرد در آنوقت هرزه گوئی میکرد همچنین ذکر شده است در کتاب محیط رجل اعتق امة ولها ولد فقالت اعتقتني قبل الولادة والولد حرو قال الموى لا بل اعتقتك بعد الولادة والولد عبد ذكر فى العيون ان الولد اذا كان فى يدها كان القول قولها وقال ابو يوسف رحمة الله عليه مكان الولد في ايديهما فكذلك يكون القول قولها وان اقام البينة فبينتها اولى وكذلك فى الكتابة وام الولد والتدبير الحرية قول المولى (عالمكيرى) مردی آزاد کرد کنیزی را و مر آن کنیز را ولدی بود پس گرفت آن کنیز که آزاد کرده مرا پیش از زادن و این ولد از او نیست و گفت خواجه او که چنین است بلکه آزا د کرده ام ترا بعد از زادن تو و این ولد تو غلام من است ذکر کرده در کتب