Page 592

جلد چهارم ۵۸۳ کتاب الدعوی بگذرانید هرکدام ازان دو مدعی گواهان را که بدرستی که آزادکرده ام این غلام را بهزار درم در حالی که مالک او بودم التفات کرده نمیشود براستگوی کردن و دروغگوی کردن آن غلام چونکه نمیبیند میراث آن غلام میان هر دوی ایشان و هر هرکدام ایشان را برآن غلام هزار درم درگز کردی ازین دو گواهان مال دادگواهان دیگر گزند آنا پس معتبرگواهان انکسی است که درکرده مال را و میراث او مر او راست وباک نمیدارد باینکه راستگوی کند او را غلام و یا دروغگوی کنداور و همچنین ذکر شده است درکتاب ذخیره وفـى نوادر ابن سماعة رحمة الله عليه عن محمد رحمة الله عليه رجل فى يديه عبدادعى ان له واقام بينة ان اباه تصدق به عليه وهو صغير فى عياله واقام العبد بينة ان الأب قد اعتقه قال اقبل بينة العتق ولوشهد والله تصدق به او وهبة لأ الكبير المقبوض لا وقبضه اياه وشهد شهود العبد انه اعتقه ولم يوقتوااجزت الصدقة وابطلت العتق (عالمگـيـرى) ودر نوادر ابن سماعة رحمة الله علیه از امام محمد رحمة الله علیه روایت کرده است که در دست مردی غلامی بود دعوی کردپـسـر ذو الید وگذرانید گواهان را که بدرستی که پدرم صدقه کرده است این غــلام را بر من وحال آنکه صغیر بودم درعیال پدر خود وگذرانید آن غلام گواه نراکه پدر تحقیق آزاد کرده است مراگفت است امام محمد رحمة الله علیه که قبول میکنم گواهان آزادی رادو اگرگواهان گواهی داد ند بصدقه کردن یا بخشیدن پدر این غلام را برای این پسر کبیر مقبوض خود وقبض کردن آن پسرکبیر آن را وگواهی دادندگواهان آن غـلام را که پدر او آزاد کرده است او را وبیان وقت را نکردند صحیح میگردانم صدقه را وباطل میگردانم آزادی را وفى الدق رجل شهد على رجل انه اعتق غلامه