Page 573

کتاب دعوی م ۵۶ جلد چهارم وبرهنا قد مر ذواليد في الوجوه الثلثة والخارج في وجه واحد (بداية و هداية و كفاية و بدرمختار و فتح القدير و رد المحتار) و اگر هر دو مدعی در دعوای خود خریدن ذکر نکردند تاریخ را یا برابر بود تاریخ هر دوی ایشان وحال آنکه با یکی ایشان آن غلام بود پس آنصاحب قبض بهتر است بآن مدعای آن این است که آنغلام در دست وی باشد آشکارا که در حال بچشم دیده میشود و همچنین مدعای ذوالید بهتر است اگر ذکر کرد غیر آن ذوالید وقتی را مگر آنکه گواهان غیر ذوالید گواهی بدهند که خریدن خارج پیشتر است از خریدن ذوالید پس در نیوقت خارج پیشتر می شود بآن و حاصل مسئله این است که چون خارج و ذوالید دعوای خریدن را از سوم شخص کنند و گواهان بگذرانند مقدم می شود ذوالید در سه وجه وخارج مقدم است در یکوجه عبد في يد رجل قام رجلان کل واحد منهما البينة انه باعه من الذي في يديه بيعا فاسدا فانهما ياخذان العبد وقيمته بينهما يعنى اذا شهدا على قراره فان مات العبد في يد المشترى فعليه قيمتان وان كانت البينتان شهدتا على معاينة البيع والقبض فان كان العبد قائما اخذاه نصفين ولا شئ لهما غير ذلك وان كان العبد مستهلكا اخذا قيمته نصفين ولا شئ لهما غير ذلك قال مولانا رضی الله تعالى عنه ينبغي ان يكون في الغصب كذلك (قاضيخان) غلامی در دست مردی بود گذرانید دو مرد هر کدام ایشان گواهانرا که بدرستی من فروخته ام اینغلام را بر ذوالید به فروختن فاسد پس هر یک میگیرند هر دو مدعی آنغلام را و قیمت آنغلام میان ایشان نصف است یعنی اگر گواهی دادند بر اقرار ذوالید بر آن