Page 560

جلد چهارم ۵۵۱ کتاب دعوی وهو العبد لان العبد اخذ من يد لا ببينة لم تظهر في حق صاحبه (قاضيخان) وعالمگیری) اگر نبود آنسرای در دست یکی از هر دو ولیکن گواهان گواهی دادند برای بقبض کردن آنسرای حکم بکند قاضی برای اوبان سرای و نیست مرو شنده سرایا که رجود کند بران کسیکه گرفته است سرا را اگر چه باستحقاق برده شده از و بهای آن که غلامی کسی کندلام گرفته شد از دست او بکو اهان که ظاهر نشده است در حق صاحب او هذا اذا ادعيا الشراء مطلقا فاما اذا ادعيا الشراء مؤرخا واحدهما اسبق فالدار له والعبد للاخر على كل حال سواء كانت الدار في يدهما او في يد البائع او في يد احدهما او شهدا لشراء للاخر بقبض الدار (عالمگیری و قاضيخان) و انحکم گذشت در آنوقت است کهر دو دعوی خریدن را مطلق بدون تاریخ کنند واگر تاریخ را بیان کردند این هردو مدعی و تاریخ یکی آن هر دو پیشتر بود پس آنسرای مرآن کسی است که تاریخ آن سابق است و غلام دیگری است بهر حال این حکم برابرست که آنسرای در دست هر دو مدعی باشد یا در دست شنده باشد یا در دست یکی از ان هر دو یا گواهی داد گواهان از برای آن مرد دیگر بقبض کردن اندام ولو ارخ احدهما واطلق الآخر فان كانت الدارة يدالبايع فالدار للذي ارخ والعبد الاخرى (قاضیخان) و اگر تاریخ را بیان کرد یکی آن هر دو وطلق گفت دیگر پس اگر آنسرای در دستان بایع بود پس آنسرای مرآنکسی است که تاریخ را بیان کرده و آنغلام مردیگر است و لوانح الخد وللاخريد معاينة به يقضى بالدار لذى اليد وكذا لو كان لغير المؤرخ قبض مشهود به فهو اولى (قاضيخان وعالمگیری) و اگر تاریخ گفت یکی از ان هر دو دیگری ایشان صاحب قبض و تصرف بود که دیده می شد تصرف او حکم کرده میشود با نسرای برای دوالید مین اگر مر غیر صاحب تاریخ را قبض آنسرای حاصل بود که بقبض او گواهی داده شده بود پس و بهتر است