Page image — the source of record
Machine transcription
کتاب الدعی
وفی البزازية ان كان المبیع فی ید البایع تقبل من غیر ذکر ملك البایع وان
کان فی ید غیره والمدعی یدعیه لنفسه ان ذکر المدعی و شهوده ان البایع ملکه
او قالوا سلمها الیه و قال سلمها الی و قال قبضت و قالوا قبضا و قال ملكی اشتریتها منه
وهی له تقبل وان شهدوا علی الشراء و النقد و لم یذکروا القبض ولا التسلیم
ولا ملك البایع ولا ملك المشتری لا تقبل الدعوى ولا الشهادة
(لمجردها الیخ) ولو شهدوا بيده دون الملك فقولان (در مختار)
در کتاب بزازیه مذکور است که اگر ان چیزی فروخته شده در دست فروشنده بود قبول شود
گواهان مدعی بغیر از ذکر کردن ایشان ملک فروشنده را و اگر در دست غیر فروشنده بود
و مدعی دعوی میکرد ان را برای خود دیده شود اگر ذکر کرد مدعی و گواهان او این را که فروشنده
مالک آن بود یا گفتند که فروشنده سپرده بود آنرا بمدعی و مدعی گفت که سپرده بود آنرا من
یا گفت که قبض کرده ام آنرا و گواهان گفتند که قبض کرده است مدعی آنرا یا مدعی گفت که
ملک من است که خریده ام آنرا از و و از من است قبول میشود گواهان او و اگر گواهی دادم
بحریدن و نقد دادن بهاء او ذکر نکردند قبض کردن مدعی را و سپردن فروشنده را باو و
نه ملک فروشنده را و نه ملک خریده را قبول نمیشود دعوای مدعی و گواهی گواهان او و اگر گوا
دادند در و آمد او نه ملک او پس در منصورت دو قول است بنا بریک قول قبول میشود و بنا
بر دیگر قول قبول نمی شود الخارح و ذوالید اذا ادعيا الشراء من اثنين و ارخا
وفی تاریخ احدهما جهالة بان ادعی المدعی انه اشتراها من زيد منذ
وا قام البينة واقام ذو اليد بينة انه اشتراها من عمر و منذ سنتين اواکثر
سنة
ولا يحفظون الفصل و البينة بين المدعی وکذا اذا شهد شهود المدعی علیه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.