Page 511

جلد چهارم ۵۰۶ کتاب دعوی فقیه ابوليث رح در شرح او که بر کتاب مبسوط کرده که قول امام محمد رح صحیح ترست وبراین قول عمل ميكنيم و فی مجموع النوازل سئل النجم الدين النسفي رحمة الله عليه عمن تزوج امرأة صغيرة بتزويج ابيها ثم مات الاب والزوج غائب فكبر البنت وتزوجت برجل فحضر الغائب وادعاها فانكرت ولم يكن له بينة فلم يقض له بها وقضي بها للثاني فولدت منه بنتاً وللزوج الاول ابن من امرأة له اخرى هل يجوز النكاح بين هذا الابن وهذه البنت قال ان كان في حال صغر الابن لا يجوز لان فی زعم ابیہ ان ام البنت زوجتہ والبنت ولدت علی فراشہ فهی بنتہ واما اذا كبر الابن وهو تزوج البنت بنفسه ينبغي ان يجوز لان اقرار الاب لم ينفذ على غيره وهو نظير الرجل يقر الحرية العبد ثم اشتراه صح الشراء ووجب الثمن عليه ثم يعتق عليه (فصول عمادي ) و در کتاب مجموع النوازل آورده است که پرسیده شد نجم الدین نسفی رح از کسیکه صغیره را بنکاح گرفته بود بنکاح دادن پدر او بعد از ان مرد پدر آن صغیره و شوهر او غائب بود پس بالغ شد آن دخترش و نکاح کرد با مرد دیگر پس حاضر شد آن غائب دعوی کرد آن زن را و منکر شد آن زن و نبود مدعی را گواهان پس قاضی حکم نکرد برای او بنکاح آنزن و حکم کرد برای شوهر دوم پس زاد دختری را از دوم شوهر و شوهر اول را پسری بود از زن دیگر او آیا روا میشود نکاح میان این پسر و آن دختر یا نه جواب گفت امام نجم الدین رضی اللہ تعالیٰ عنہ کہ اگر نکاح در حال خردی آن پسر بود روا میشود زیرا که در زعم پدر او این است که مادر آن دختر زن اوست و دختر پیدا شده بر فراش پس دختر از اوست تا اگر بالغ شده باشد آن پسر و نکاح کرده باشد خود با آن دختر میشاید که رو شود زیرا که قرار بدر نافذ نمیشود غیر واکه براوست دعم