Page 510

جلد چهارم ۵۰۵ کتاب دعوی واذا نعي الى امراة بموت زوجها فاعتدت وتزوجت بآخر وولدت منه ثم جاء الاول حيا فعند ابی حنيفة رحمة الله عليه الولد للزوج الاول سواء جاءت لاقل من ستة اشهر او لاقل من سنتين او لاكثر لانه صاحب الفراش الصحيح و الثاني صاحب الفراش الفاسد فصار کمن زوج امته فجاءت بولد يثبت النسب من الزوج دون المولی وان دعاه (فصول عمادي) و وقتیکه خبر رسید برای زنی بمرگ شوهر او پس عدت گذرانید و نکاح کرد با شوهر دیگر و ولد آورد از شوهر دوم بعد ازان شوهر اول وزنده آمد پس نز دامام اعظم رح ولد او از شوهر اول میشود خواه ولد آورده باشد کمتر از شش ماه یا کمتر از دو سال از نکاح دوم یا زیاده از دو سال زیرا که شوهر اول صاحب فراش صحیح است و شوهر دوم صاحب فراش فاسد پس این صورت گردید مانند آن صورتیکه کسی بنکاح داد کنیز خود را پس ولد آورد ثابت میشود نسب او از شوهر کنیز نه از خواجه او اگرچه دعوی کند خواجه آن ولد را و قال ابو یوسف رحمة الله عليه اذا جاءت به لاقل من ستة اشهر من تزوجها الثاني فهو للاول وان جاءت لستة اشهر منذ تزوجها فهو للثاني سواء ادعياها او نفياه وقال محمد رحمة الله تعالى عليه اذا جاءت به لاقل من سنتين منذ دخل الثاني بها الثاني فهو للاول وان جاءت به لاكثر من سنتين منذ دخل بها فهو للثاني قال الفقيه ابو الليث رحمة الله عليه شرحه للمبسوط وقول محمد اصح وقتا محمد (فصول عمادی) گفته است امام ابو یوسف رح که اگر ولد آورد کمتر از شش ماه از زمان نکاح دوم پس ولد او از شوهر اول است و اگر شش ماه ولد آورد از شوهر دوم است برابر یا که هر دو شوهر دعوی کنند آنولد را یا نفی کنند آنولد را از خود گفته است امام محمد رح اگر ولد آورد کمتر از ید و دو سال از زمان جماع شوهر دوم پس ولد از شوهر اول میشود اگر والد آورد بعد دو سال از مجامع شوهر دوم پس از شوهر دوم خوانیت است