Page 498

جلد چهارم (٤٩٣) کتاب دعوی الاصح انه يرجع عليها زوجت نفسها منه اولم تتزوج لانها رشوة وهذا اذا دفع الدراهم اليها لتنفق على نفسها اما اذا اكلت معه لا يرجع عليها بشيئ (فصول عمادى) وذکر کرده است در کتاب نکاح از فتاوای عده که نفقه داد مردی زنی را که معتده دیگری بود بطمع اینکه بنکاح میکرد اورا پس منع آورد آن زن بنکاح او اگر شرط کرده بود در نفقه دادن نکاح را رجوع کند بر آن زن بانچه داده است با و واگر شرط نکرده بود ولیکن نفقه کرده بود بهمین طمع بخلاف کرده اند مشایخ رحمهم الله تعالی در آن و صحیح تر این است که رجوع نکند همچنین گفته است امام صدر شهید رحمه الله و گفته است امام ظہیر الدین مرغنیانی رح که صحیح تر این است که رجوع کند بر او خواه بنکاح داد نفس خود را بأنمرد یا نداد زیرا که این دادن رشوت است و این حکم وقتی است که داده باشد بزن درهمها را تا نفقه کند برخود اما اگر خورده باشد آنزن بأنمرد رجوع نکند بآنزن بہیچ چیزی وذكر في الذخيرة ومن هذا الجنس ذا قال رجل اعمل في كرمى هذه السنة [فایده شخصی بگفت بکن امسال کار تاک مرا کن تا دخترم بنکاحت بدم] حتى زوجك ابنتى فعمل السنة كلها ثم بدا له ان لا تزوج ابنته منه هل يجب للعامل اجر مثل عمله قيل لا يجب وقيل يجب هو الاشبه (فصول عمادی) وذکر کرده است در کتاب ذخیره که از جنس اینمسئله است اینکه مردی دیگریرا گفت که کار بکن در باغ انگور من درین سال تا بنکاح بدهم دختر خود را بتو پس آنمرد کار کرد در تمام سال بعد از ان ظاهر شد مرا ورا که دختر خود را بنکاح ندیدش آیا واجب میشود این مرد کار کننده را اجر مثل کار او یا نه بعضی علماء گفته است که نمیشود و بعضی گفته است که میشود و همین قول مشابه ترست بحق وكذلك اختلفوا فيما اذا عمل لها ابتداء من غير امر الى لابنة اياه بالعمل بشرط التزویج ولكن علم انما انه يعمل معه طمعا في التزويج وعلى هذا اذا قال رجل للانسان اعمل في كرمي حتى