Page 482

جلد چهارم ۴۷۷ کتاب دعوی واگر فرستاده بود آنرا از مال دختر بالغ خود برضای وی رجوع نکند بر شوهر زیرا که این بخشش یکی از پدری و شوهر است بد یگری و درین بخشش رجوع صحیح نیست امرأة طالبت زوجها بمهرها فقال اقررتم فایده مرة أو قبضتا ومرة قال اديت الي ابيها قالوا لا يكون متناقضا لان الاداء الي الاب هو شوهر یکبار گفت که مهر را يقبض البنت بمنزلة الاداء اليها (فصول عمادی) زنی از شوهر خود مهر خود را میخواست و شوهرش بخودش داده ام باری گفت یکبار گفت که داده ام باین زن مهر اور او دیگر بار گفت که ادا کرده ام بپدرش گفته اند مشایخ رحمهم الله تعالی که تناقض کننده نمی شود زیرا که ادا کردن شوهر بپدر زن که قبض برای دختر خود که بپدرش کند بمنزله ادا کردن بخود آنز نـت ادعـت المرأة تركة الزوج فانكر الورثة النكاح فاقامت المرة فایده گواهان ورثه بابراء البيئة على نكاحها ثبت كلاهما فلو اقامت الورثة بينة على انها ابرات الزوج عن المهر زن از مهر قبل موته لا تقبل للتناقض كما لو ادعى انك بعتنى هذا العبد وانه معيب فانكر البيع فاقام المشترى البينة فادعى البايع انك ابراتنى عن هذا العيب لا تسمع دعواه والصحيح انه يسمع دعواه على البراءة كما لو ادعى عليه الفا فانكر ثم قال قضيت اوابراتنى ذكر فى الجامع الصغيرانه يجوز كذا هذا (فصول عمادي) زنی دعوی کرد مهر خود را در ترکه شوهر و ورثه شوهر منکر شدند از نکاح او و آنرن گواهان گذرانید بنکاح و مبر هر دو این ثابت میشود هر دو باز اگر ورثه شوهر گواهان گذرانند باینکه آنرن ابراء کرده است برائی شام خود از مهرخوه پیش ازمرد می قبول نمیود گواهان را جهت ناقض صیح آن که مینو پاینکه کی دعوی دکند بد یگری که تو فروخته یمن اینغلام را و این عیبناک است؟ بایع منکر شود از بیع باز مشتری گواهان گذراند و بایع دعوی که توبرا کردهبرای من ازین عیب سیده می شود دعوی او صیح این است که شنیده شود هوای او ببر ا چنانچه کسی دعوی کند بر مردی هزار درم را دمدی علیه منکربود بعدازان کوید که ادکرده امآنراب گوید که توبرادر برای من ذکردہ است در کتاب جامع صغیر که روا می شود همچنین درینصورت روا می شود