Page 481

جلد چهارم ۴۷۶ کتاب دعوی فایده شوهر و پدر زن با همدیگر متاع فرستادند خوشبویی و مرآته مثلی بود پس بگیرد مثل آنرا و اگر مثلی نبود آنرا پس در وقت قیمت آن مجرا میگردد بمهر آنزن و همچنان ذکر شده است در فتاوای تاتار خانیه وفي مجموع النوازل بعث الی امرأته ايام العيد دراهم فقال عید اول تم ادع انها من المهر يصدق كذا في المحيط المكيرم) و در کتاب مجموع نوازل مذکورست که مردی بزن خود فرستاد در روزهای عید در همها را پس گفت که عیدیست یا پیشکست بعد از ان دعوی کرد که بدرستی آن در هما از مهرست در دعوی نمی شود همچنین ست در کتاب محیط رجل بعث الى مرأة متاعا و بعث ابو المرأة الى الزوج متاعا ايضا ثم قال الزوج الك بعثته كان صداقا كان القول قوله مع يمينه فان حلف كان المتاع قائما فللمرأة ان تردالمتاع لانه لم ترض بكونه مهرا و ترجع على الزوج بما بقى من المهر وان كان المتاع هالكا ان كان شيئا مثليا ردت مثل ذلك عليه وان لم يكن ثليا لا ترجع على الزوج بما بقى من المهر ( فصول عمادى وخزانة المفتين وعالمگيرى) مردی فرستاد کالای را بزن خود و فرستاد پدر زن از شوهر آنزن نیز کالائی را بعد از ان شوهر گفت که انچیزی که فرستاده ام مهر بود معتبر قول اوست با سوگندش پس اگر سوگند کرد و آن کالا موجود بود پس ست آنرز را که رد کند آن کالا را زیرا که وی بمهر بودن آن رضا نشده بود و رجوع کند بر شوهر خود با نچه باقیا از مهر و اگر آن کالا هلاک شده بود اگر چیزی مثلی بود رد کند مثل او را بر شوهر و اگر مثلی نبود رجوع نکند بر شوهر بباقی مهر واما الذي بعث ابو المرأة ان كان هالكا لا يرجع على الزوج بشيئ وان كان قائما و بعث الاب من مال نفسه له ان يسترده من الزوج لانه هبة لغير الرحم المحرم وان كان بعث الاب مال البنت البالغة برضاها لا يرجع فيه لانه هبة احد الزوجين للآخر ولا رجوع فيها خزانة وعالمگیري و اما آن کالای که پدر زن فرستاده است بی شوم اگر هلاک شده بود رجوع نکند بر شوهر هیچ چیزیتی و اگر موجود بود و پدر آنرا از مال خود فرستاده بود هست مر او را که واپس گیرد آنرا از شوهر زیرا که این بخش شست برای غیر قریب محرم پس رجوع در صح اگر