Page 477

جلد چهارم کتاب دعوی وجه قبول نمی شود گواهی ایشان و حکم کرده نمیشود بنکاح ولوادعا نه زوج ابنته البکر البالغة من هذا بامرها واراد قبض صداقها واقرالزوج بالنكاح ولم يدع الدخول القاضى يامر الزوج بدفع المهرالى الاب ولا يشترط احضار المراة (خزانة المفتين) واگر دعوی کرد مردی که پدر زنی دختری و پیشی زنی بالغه خودرا بنکاح داده ام باینمرد برضای آن دختر و اراده داشت حقه علی قبض کردن مهر او را وشوهر اقرار کرد بنکاح ومدعی دعوی نکرده بود جماع کردن شوهر بازن پس قاضی امر کند شوهر را بدادن مهر بپدر او و شرط نیست حاضر کردن آنزن قال هشام رحمة الله عليه سالت محمدا رحمة الله تعا عن امراة ادعت ان هذا الرجل تزوجها بالكوفة من سنة على الفين واقامت على ذلك بينة واقام الزوج بينة انه تزوج بالبصرة منذ سنتين على الف قال البينة بينة الموالاة قلت وان كان معها ولد منه اكبر من سنتين قال وان كان كذا في الذخيرة (عالمگيري) گفته ست امام هشام که پرسید اماما محمد رح را از حکم زنیکه دعوی کرد که اینمرد مرا بنکاح گرفته در شهر کوفه از مدت یکسال بدو هزار درهم و گواهان برین گذرانید و شوهر گواهان گذرانید که بنکاح گرفته ام او را در شهر بصره از مدت دو سال بیکهزار درم گفت امام محمد رح که معتبر گواهان زنیست گفتم که اگرچه بازن ولدی باشد که از ان مرد که زاده شده بود بزیاده از دو سال گفت امام محمد رحمة الله تعالی علیه که حکم همین ست اگرچه این چنین باشد همچنین است در کتاب ذخیره الزوج اذا ابى ان يكتب خط المهر لا يجبر ولوكان في خط المهر دنانير والعقد بالدراهم تجب الدراهم ولا تجب الدنانير بالخط قال رضى الله عنه تأويله بينه وبين الله تعالى اما القاضى يجبره على الدنانير الا اذا علمان العقد بالدراهم كذا فى التتارخانية (عالمگیري) وقتی که شوهر منع آورد از نوشتن