Page 463

جلد چهارم ۴۵۸ کتاب دعوی لا تقبل لانها بينة قامت علی لغائب ولا يسمع دعوی المدعی بغير حضر الغائب لانه اقر انها کانت امراة فلان فان حضر الزوج واقام البينة علی طلاقه تقبل ثم ينظر ان اقام البينة علی التزوج بعد انقضا العد يثبت النکاح (فصول عماد) دعوی کرد مردی بر زنی نکاح را و گفت که شوهر فلان ترا طلاق کرده است و عدت تو گذشته است و من ترا بنکاح گرفته ام و زن گفت که فلان طلاق نکرده است مرا و مدعی گواهان گذرانید بر طلاق دادن شوهر اول قبول کرده نمی شود این گواهی زیرا که این گواهان گذشته اند بر غایب پوشیده نمیشود دعوای مدعی بغیر از حاضر شدن شوهر غایب او زیرا که مدعی اقرار کرده است که این زن فلان غايب است و اگر حاضر شد زوج غایب و گواهان گذرانید مدعی بر طلاق او قبول کرده میشود بعد از ان دیده شود اگر مدعی گواهان گذرانیده بود بر نکاح بعد از گذشتن عدت ثابت می شود نکاح او رجل تزوج امراة ثم قال لها كان لك زوج قبلي فلان وقد طلقك وانقضت عدتك فتزوجتك وقالت ما طلقنی الاول لا يفرق بينهما فان حضر الغائب بعد ذلک وانکر الطلاق فرق بينهما وهي للاول وان اقر الاول بالنكاح والطلاق وكذبته المراة فی الطلاق كان الطلاق واقعا عليها فتعتد من الاول من هذا الوقت ويفرق بينهما وبين الاخر وان صدقته المراة في جميع ما قال كانت امراة الاخر وان انكرت ما اقر به الاول من النكاح والطلاق فهي امراة الاخر (قاضيخان) مردی بنکاح گرفت زنی را بعد ازان فایده گفت که پیش از من شوهر داشتی