Page 457

جلد چهارم ۴۵۳ کتاب دعوی واکر مرد دعوی کرد برزنی نکاح او منکر بود وصلح کردند بر مالیکه داد زن مردر اتا ترک کند دعوای خود را روامیشود ومیشود صلح در معنی خلع ولو ادعت امراة على رجل نکاحا وصالحها علی بذله لها لم یجز (خزانة المفتین) واکر زن دعوی کرد بر مردی نکاح را وصلح کردند بر مالیکه مرد زنرا روا نمیشود این صلح ادعى على امراة نكاحا فانكرت هی ثم اختلعت منه انکان النکاح لا يصح الخلع لان النكاح لم يثبت فكيف يصح الخلع ولها ان تسترد ما اعطت لانه اخذه بغیر حق (خزانه وفصول عمادی دعوی کرد مردی بر زنی نکاح را ومنکر شد زن بعد از ان خلع کرد زن از شوهر با منکر بودن او از نکاح درست نمی شود این خلع زیرا که نکاح ثابت نشده است پس چگونه درست شود خلع و هست زنرا کرفتن آنچه داده است زیرا که شوهر بنا حق گرفته ادى على امراة نكاحا وانها انكرت النكاح وقد تزوجت بآخر فويا بينها وبين المدعي حتى خلعت منه بمال لا يصح الخلع ولا احتياج لزوجها إلى تجديد العقد لان النكاح ثبت فكيف يصح الخلع (خزانة المفتین) مردی بر زنی دعوی کرد نکاح را وزن منکر شد از کلان وحال اینکه انزن نکاح کرده بود با مردی دیگر پس در میان شدند میانجیان میان آن ومدعی تا اینکه خلع کرد از شوهر اول بمالی روا نمی شود خلع وحاجت ندارد شوهر دو مرنجان کردن عقد نکاح زیرا که نکاح مدعی ثابت نشده پس چگونه خلع صحیح شود مردی بردین دیگر یرا دعوی کرد وصلح کردند علی ان تختلع من المدعى لا يجوز هذا الصلح (خزانه) ولو ادعت على زوجها الطلا على مال فانكر فصالحها على مائة على ان يقر بالطلاق تجلو لو وجدت بينة على الطلاق الاول على ان فلها أن تسترد الصلح (فصول عماد) مردی زن دیگر یرا دعوی کرد وصلح کردند گریر خلع کند زن از مدعی روانیست این صلح واگر دعوی کرد بر شوهر خود طلاق را بریا و منکر شد شوهر پس صلح کردند بر صد درم باینکه اقرار کند مدعی بطلاق رواست این صلح