Page 453

جلد چهارم ۴۴۸ کتاب دعوی على اليمين نوقل بينهما تم تحلف المراة للاخره فانحلفت برؤا و ان نكلت عن اليمين تصير له (قاضيخان) و روایت شده است از نصیر رحمة الله علیه که اگر دو مرد دعوی نمودند بر یک زن و زن منکر شد برای یکی نیست قاضی را که قسم بدهد زنرا برای مرد دیگر تا که قسم نداده است مرد اولرا پس اگر بر دعوای مرد دیگر پس اگر قسم کرد مرد اول از دعوای دیگر خلاص می شود و اگر قسم نکرد کرده شود میان ایشان بعد ازان قسم داده شود زنرا برای مرد دیگر پس اگر قسم کرد خلاص میشود و اگر قسم نکرد میگردد زن این مرد دیگر ولوان امراة اقام عليها رجلان كل واحد فایده گواهان دو مدعی هر یکی باقرار زنی که زن من است و خلع کرده است من منهما بينة انه اقرت انها امرأته اختلعت منه بالف درهم ولم يوقتنا فعليها ان تؤدى الى كل واحد منهما ماله وان وقتا لزمهامال لوقت الاول ويبطل عنهامال الوقت الاخرى لا ان يكون بينهما وقت تنقضى فى مثله العدة ويتزوج فيلزم المالارجيما وان لم يتخليم بها الدخولهما لايجب اوقنا اولو يو قتاكذ فى المحيط (عالمكيرى) و اگر برزنی هر یکی از دو مرد گواهان گذرانید که این زن اقرار کرد و است که من زن او هستم آنه خلع کرده ام بازار درم و تاریخ را بیان نکردند پس واجب است بر زن ادا کردن هزار درم بهر یکی از ایشان و اگر هر دو تاریخ بیان کردند لازم می شود بر آن زن مال وقت اول و باطل می شود از او مال وقت دیگر مگر اینکه میان آندو وقت وقتی باشد که بگذرند در مثل آنوقت عدت آنزن و بنکاح گرفته باشد دیگر را درین صورت لازم میشود تمامی هر دو مال و اگر جماع نکرده باشند زن یکی از ان دو مرد لازم می شود تمامی آندو مال خواه فایده انکار زن از نکاح مدعی و اقرارش بنکاح حاضری تاریخ را بیان کرده باشند یا نه همچنین است در محیط ولوادعی نکاح امراة فانکرت واقرت بالنكاح لرجل حاضر فى المجلس وصدقها المقر له فان الملك يحتاج الى اقامة البينة فان قام البينة وثبت يحتاج المقرله الى اقامة البينة على هذا المدعى لحضرة