Page 447

جلد چهارم ۴۴۲ کتاب دعوی آن مسئله ند که گواهان یکی ایشان بر نکاح سابق التاریخ باشد مصرحاً واکر خارج بعد ازین کوآهان گذرانید که بنکاح کرده ام پیشتر از نکاح ذوالید حکم کرده شود برای خارج رجال ادعی نكاح امرأة فی ید رجل انها امرأتم واقام على ذلك بينة واقام الذي هى فى يده بينة انها امرأته قال بعض مشائخنا ان ادعيا مطلقا ولم يذكرا انه تزوجها فيقضى للذى لم يدخل للخارج وأن كل واحد منهما انه تزوجها والشهود كذلك شهدوا يقضى لذى اليد وهذا القائل قا هذا على دعوى الملك فان الخارج مع ذي اليد اذا ادعيا ملكا مطلقا واقا بينة على ذلك يقضى للخارج و لو ادعيا الشراء من رجل واحد واقامت البينة يقضى لذي اليد ومنهم من قال يقضى لصاحب اليد على كل حال لان السبب متعين في دعوى المرأة وهو التزوج فصار ذلك مذكورا فى دعوى الاملاك دعوى العين (فصول عمادی و عالمگیری) مردی دعوی کرد نکاح زنی را که در دست مرد دیگر بود که این زن زن من است و گواهان گذرانید و ذوالید گواهان گذرانید که این زن زن من است گفته است بعضی مشایخ مارحهم الله تعالی که اگر هر یکی دعوی کرد که این زن زن من است مطلق نه گفت که من بنکاح گرفته ام او را حکم کرده نشود برای ذوالید بله حکم کرده شود برای خارج و اگر هر یکی گفت که من بنکاح گرفته ام اورا و گواهان نیز چنین گواهی دادند حکم کرده شود برای ذوالید و این بعض مشایخ قیاس کرده است این مسئله را بر مسئله دعوای ملک که خارج و ذوالید هر دو دعوی کنند ملک مطلق را و هر دو گواهانی بگذرانند بر ملک مطلق حکم کرده می شود برای خارج و اگر هر دو دعوی کنند خریدن را از واحد و هر دو گواهان بگذرانند حکم کرده میشود برای ذوالید و بعضی دیگر از مشایخ ما گفته که حکم کرده میشود برای ذوالید بہر حال زیرا کہ سبب متعین است در دعوی زن که ان