Page 446

جلد چهارم ۴۴۱ کتاب دعوی و اذهبی لا یکون اقرارا بالنكاح لانه لم يخاطب معينا حتى لو قال خذی بید زوجك واذهبی یکون اقرارا (خزانه) و در خزانه گفته است که دو کس دعوی کردند نکاح یک زنرا ویکی از ایشان زن را گفت که بگیر دست شوهر خودرا وبرا نمی شود اقرار بنکاح دیگری زیرا که مخاطب نکرده است مرد معین را و اگر گفت که بگیر دست شوهر خودرا که این مرد است و برو اقرار می شود بشوهر بودن این ادعیا نکاح امراة وهي ليست في يد احدهما واقاما البينة من غير تاريخ وسئلت المراة عن ذلك فلم تقر لاحدهما حتى تقاترت البينتانثم اقام احدهما البينة على اقرارها له بالنكاح قضي له بالنكاح كما لو اقرت لاحدهما بالنكاح بعد اقامة البينتي عیانا (فصول عمادی) دعوی کردند دو مرد نکاح زنی را ونبود زن در دست یکی ازیشان و هر دو گواهان گذرانیدند بی تاریخ و پرسیده شد از زن و اقرار نکرد برای هیچ یک تا اینکه ساقط شدند گواهان هر دو بعد از ان یکی از ایشان گواهان گذرانید بر اقرار زن بنکاح او حکم کرده شود بگواهان او چنانکه اگر اقرار کند زن برای یکی ایشان بطریق معاینه بعد از ان که بگذرانند هر دو گواهانرا اذا ادعی نکاح امراة وهي في يد رجل واقام بينة على ذلك وقضی له بالنكاح ثم اقام ذوالید بعد ذلك بينة على النكاح من غير تاريخ يقضي لصاحب اليد لان يده دليل على سبق نكاحه فصار كما لواقـام بينة على النكاح بتاريخ سابق وح فلو اقام الخارج بعد ذلك بينة على انه تزوجها قبل صاحب اليد يقضى للخارج (خزانة المفتين) واگر مردی دعوی کرد نکا زنی را و او در دست دیگری بود و گواهان گذرانید بر نکاح وحکم کرد قاضی برای او بعدازان دالید گواهان گراند برناخ خودبی تاریخ حکم کند قاضی برای ذوالید زیراکه یدا و دلیل است بپیشن بودن کنایه پس ای میل فایده درانیکه مردی گواهان گذراند بنکاح زنی که در دست دیگری بود و حکم کرده شد برای انمرد بعد از ان ذوالید گواهان