Page 441

جلد چهارم ۴۳۶ کتاب دعوی اوارخا تاريخا واحداً واما اذا وقتا فصاحب الوقت الأول اولى وان وقت احدهما والآخر يد فصاحب البد اولى وان اقوت لاحد هما وللأخر تاريخ فالمرأة للذى قوة (هدايه وعنايه وفتح القدير وعالمگیری و خزانیم) واگر دعوی کرد هر یکی از دو مرد تکاح زنی را و گذرایان کواها نرا محکم کرده نمی شود یکی از گواهان ایشان در جوع کرده می شود بسبب تکوی کردن آنزن مر یکی از ان دو مرور پس ترجیح داده میشود یکی رابنکر سبب یکی از سه چیز اول انکه مذکور شد بودن آنزن در دست یکی از ایشان سوم جماع کردن یکی از ایشان با او کر ترجیح داده می شود وقتی که بند راند آند یگر شاهد انرا که نکاح من پیشتر است و این حکم و قی است که شاهدان آن هر دو بیان نکرده باشند وقت را یا بیان کرده باشند هر دو یک بینا را و اما اگر وقت را بیان کرده باشند پس در نیصورت گواهان صاحب وقت اول بهتر است و اگر یکی از ایشان بیان وقت کرده بود و آن دیگر ذوالید بود که آنزن در دستش بود در صورت گواهان صاحب ید بهتر است و اگر وقت داد کر د انزن بجکاح یکی از ایشان و مرد دیگر را تاریخ بود پس انزن مر آنکسی دست که اقرار کرده است انزن بنکاح او وان اقوت لاحد هما قبل اقامة البيئة فهى امرأته لتصاد قها وان القا الآخر البيئة قضى بھار هدايه واگر آنزن مجرده اگر د برای یکی از ان دو مر فیل ای گذرانیدن گواهان پنی انزن زن اوست از جهت راستگو کردن زن و مردیکی با خودرا و اگر اند یگر کو امان گذرانید حکم کرده شود بآن زن برای آندیگر و فى البحر والحاصل ان سبق التاريخ ادح من الكل ثم اليد ثم الدخول ثمر الا قرار ثم ذو التاريخ ثم اعلم ان بعضهم عدها قرارها و بعضهم بتصديقها فالظاهرانهم سواء ههنا تكمله رد المحتار) در کتاب محررات مذکور است که خلاصه