Page 437

جلد چهارم ۴۳۲ کتاب دعوی يوم كذا فرددت و قال الزوج لا بل سكت كان القول قول الزوج و هو نظير ما ذكر في الشفعة اذا اختلف الشفيع مع المشترى على هذا الوجه ان قال الشفيع طلبت الشفعة حين علمت كان القول قوله وان قال علمت بالشراء يوم كذا فطلبت لا يقبل قوله (قاضیخان) مردی بنکاح در دختر بالغ خود را بمردی و بخارن رسید بآن دختر بعد ازان دعوی کردند نزد قاضی پس دعوی کرد شوهر که این زن سکوی کرده است در وقت خبر شدن بنکاح و زن گفت نی بلکه ردکرده ام نکاح را اگر گفت ردکردم نکاح را وقتی که خبر شدم معتبر قول زنیست و اگر گفت که خبر شدم بنکاح در فلان روز پس از ان رد کردم و مرد گفت که نی بلکه سکوت کردی معتبر قول مرد است و این حکم مثل حکم مسئله شفعه است که شفیع با خرنده مختلف شود بهمین وجه پس اگر شفیع گفت که طلب شفعه را کرده ام در وقت خبر شدن بفروختن زمین معتبر قول شفیع است و اگر گفت که عالم شدم بخبر یدن تو زمین را در فلان روز و طلب شفعه را کردم قبول نمی شود قول او صغيرة زوجها غير الاب و الجد فاختصمت زوجها بعد البلوغ وهي بكر فقالت اخترت الفرقة حين بلغت وكذبها الزوج لا يقبل قولها الا ببينة وان اختلفا في الحال فقالت بلغت الآن واخترت الفرقة فقال الزوج لا بل بلغت قبل هذا وسكت كان القول قولها وان كانت تيبا وقت البلوغ لا يبطل خيارها الا بالقو صريحا اودلالة خوالتمكين وغير ذلك (قاضيخان) دختر صغیره را بنکاح داد غیر پدر و پد کلانش و بعد از بالغ شدن دعوی کرد با شوهر خود و حال اینکه این دختر دوشیزه بود و دختر که من اختیار کرده ام جدائی را در قتی که بالغ شده ام و شوهر دروغگو کرد او را قبول