Page 432

جلد چهارم ۴۲۷ کتاب دعوی بمنکاح فاسد و ان قالت هودالزوج تزوج احلها و لا تعرفها بعينها و الزوج يقول هذا الفتاوی ان صدقته المراة هي امرأته و ان جحدته فلا نكاح بينه و بين واحدة منهما (خلاصه و فصول عمادی) و اگر در صورت مذکوره گفت شاهد ان شوهر که وی بنکاح گرفته است یکی از ان هر دو را و ما بتعین نمیشناسیم آن یکی را و شوهر میگفت آن یکی اینست اگر آن زن ریشکو کرد او را پس آنزن زن اوست و اگر زن منکر شد از ان پس نکاح نیست میان او و میان هیچ یکی از ان دو زن ادعى على امرأة نكاحا و قد قام البيئة و اقامت هي بينة ان اختها امرأة المدعى و هو ينكر ذلك ويقول ما هي بزوجتى فانه يقضى بنكاح الشاهدة للمدعى فلا يقضى بنكاح الغائبة عند بي حنيفة رحمه الله عليه وكذالواقامت الشاهدة البيئة على اقرار المدعى بنكاح الغائبة ( فصول عمادی) و لواقر الزوج بنكاح الغائبة يسأله القاضى هل كان بينك و بين الغائبة فرقة فان قال لا يبطل نكاح الحاضرة و لو قال كنت طلقت الغائبة و اخبرتني با نقضاء عدتها وكذبته الشاهدة فى طلاق الغائبة يقضى بنكاح الشاهدة فان حضرت الغائبة وصدقته فى النكاح وكذبته في طلاق يقع الطلاق عليها من حين اقر الزوج بطلاقها (قاضيخان جلد اول مردی دعوی کرد بر زنی نکاح را و گواهان گذرانید و آنزن گواهان گذرانید که بدرستی خواهر هم زن اینمدعی است و مرد منکر بود از نکاح خواهر او و میگفت که خواهر او نیست زن من پس بدرستیکه قاضی حکم کند بنکاح زن حاضر مرد مدعی را و حکم نکند بنکاح غایب که خواهر این زن است نزد امام ابو حنیفه رحمه الله و همچنان محبت که اگر حاضره گواهان گذرانید بر اقرار مرد بنکاح غایبه و اگر اقرار کردانمرد