Page 431

جلد چهارم ۴۲۶ کتاب الدعوی بنصف المالين لهما بينهما لمدعية الدراهيم بربع الدراهيم و لمدعية الدنانير بربع الدنانير (قاضيخان) واگر هر یکی از دو خواهر دعوی کردند بر مردیکه بنکاح گرفته است مرا و آنمر د منکر بود پس یکی ازیشان گواهان گذرانید بر اقرار آنمرد که وی بنکاح گرفته است مرا بهزار درم و جماع کرده است با من و دیگر آن گواهان گذرانید بر اقرار آنمرد که بنکاح گرفته ام این زن را بصد دنیار و جماع کرده ام با او و تزکیه کرده شدند هر دو گواهان بدرستیکه قاضی جدائی کند میان هر دو هر دو زن و حکم کند بمهای هر زن بآنهائیکه گواهان او گواهی داده اند با قرار آن مرد بآن مال در پشمان و اگر یکی از ان هر دو گواهان گذرانید با قرار کردن آنمرد بجماع کردن با او بسبب نکاح و دیگر آن گواه نگذارنید با قرار آنمرد بجماع کردن با او ولیکن گواهانی گذرانید بنکاح و آنمرد منکر بود از همه پس بدرستی که قاضی حکم کند بصحت نکاح آنزنی که جماع با او کرده شده و حکم کند بآنهائیکه گواهان بآن گواهی داده اند زیرا که جماع دلیل است بر پیش بودن نکاح او واگر یکی از ایشان گواهان نگذارنید بر اقرار آن مرد بجماع کردن با او و نه باصل جماع جدایی کند قاضی میان هر یک آنها و میان آن مرد و حکم کند نصف هر دو مال مشترک میان هر دو حکم کند برای مدعیه درمها بجهار حصه درمها و برای مدعیه دنانیر بچهارم حصه دینارها رجل اقام البينة على امرأة انه تزوجها واقامت اختها بينة انه تزوجها قال ابو حنيفة تقبل بينة الرجل ولا تقبل بينة المرأة لانها اقامت البينة على نكاح الفسيد (قاضیخان) مردی گواهان گذرانید بر زنی که وی بنکاح گرفته است مرا و گواهانی گذرانید خواهر آنزن بران مرد که بنکاح گرفته است امام ابو حنیفه رحمة الله علیه که قبول کرده می شود گواهان آنمرد و قبول کرده نمیشود گواهان آنزن زیرا که آنزن گواهان گذرانید هما فایده مردی شاهدان گذرا بنکاح زنی و خواهرش بنکاح خود بر نکاح