Page 420

جلد چهارم ۴۱۵ کتاب دعوی در دست شخص عادل در مدت پرسیدن قاضی از حال شاهدان درین صورت قاضی چنین فعل بکند واکر مدعی نخواست قاضی چنین نکند وکذا المرأة اذا ادعت فساد النکاح وا قامت البینة وسألت الحیلولة وکذلك رجل ادعی امة فی ید رجل و قال بعتها من الذي في يديه بيعا فاسدا وقال المدعی علیه اشتریتها شراء جائزا فهو بمنزلة لوادعت المرأة فساد النکاح (قاضیخان رحمة الله تعالی علیه) وهمچنین حکمست اگرزنی دعوی کرد فاسد بودن نکاح خود را و گواهان گذرانید و خواست ازقاضی حیلوله کردن را و همچنین حکمست اگرمردی دعوی کرد کنیز یراکه در دست مردی دیگربود و گفت که فروخته ام آنرا بآن کسیکه آن در دست اوست بفروختن فاسد وگفت مدعی علیه که خریده ام آنرا بخریدن روا پس حکم این مسئله بمنزله حکم آن مسئله ست که اگر زن دعوی کند فاسد بودن نکاح خود را در قتاوای دیناری رحمة الله تعالی برهن على نكاحها ولم يظهر عدالة الشهود حل لها أن تتزوج بأخر وفى فوائد صدر الاسلام طاهر بن محمود في هذه الصورة لو قال المد گواه دیگر آور هل يحل لها تتزوج بآخراو امهل القاضي المدعى اياما فما لم تمض تلك الايام لا يحل لها ذلك (جامع الفصولین) و در فتاوای دیناری آورده ست که مردی شاهدان گذرانید بنکاح زنی و ظاهر نشد عادل بودن شاهدان رو است آنزنراکه نکاح کند با دیگری و در کتاب فواید صدر اسلام طاهر بن محمود رحمة الله علیه آورده است که درین صورت اگر مدعی گفت که گواه دیگر آرم آیا ر و است مرانزن را با دیگری نکاح کردن یا روا نیست درینصورت اگر قاضی مدعی را مهلت چند روز داده بود پس تا زمانی که آنروز ها نگذرد روا نیست اور ا نکاح کردن با دیگری رجل تزوج ابنته البالغة