Page 411

کتاب الدعوی جلد چهارم وذهب لياتي بالبينة فلم يأت ثم ان المدعى اعاد دعواه ثانيا في مجلس اخر فقال المدعى عليه لا علم لي بوراثتك سمع ذلك منه كذا في المحيط (عالمكيري) دعوی نمود شخصی بردیگری که تحقیق مر فلانرا بر تو اینقدر و اینقدر مال بود و تحقیق فوت شد آن فلان و آنمال میراث گردیده است برای من پس گفت مدعی علیه که من داده ام آن مدعا را بآن فلان و مدعی علیه رفت تا گواهان بیارد بر ساسیدن آنمال پس نیاورد گواهها بعد از ان مدعی بازگردانید دعوای خود را دوم بار در مجلس دیگر پس گفت مدعی علیه که هیچ علمی مرا نیست بوارث بودن تو شنیده میشود این دعوی از مدعی علیه همچنین ذکر فایده ذوالید گفت در امن است باز گفت که مدعی خریده ام شده است در کتاب محیط رجل في يديه مملوك ادعاه رجل انه مملوكة والله في يديه يجحد وادعاه لنفسه فحلفه القاضی ما هو لهذا المدعى قابى ان يخلف وقضى القاضي عليه بنكوله فقال الذى ذيليه قد كنت اشتريته منه قبل الخصومة واقام على ذلك بينة قبلت بينته وقضى له به ولايكون ابائه اليمان اكذابا لشهود الشراء ولواقام بينة على انه لى ولد فى ملكى ثم اقام بينة الى اشتريته من فلان اخرسوى المدعى لا تقبل منه البينة هكذا فى الذخيرة ( عالمگيرى ) در دست مردی غلامی یا کنیزی بود دعوی کرد بر ا و مرد دیگر که این غلام یا کنیز امین و آن ذوالید منکر شد از ان دعوای او و دعوای آنرا کرد برای خود و سوگند میداد او را قاضی که این غلام یا کنیز مراین مدعی رانیست پس منع آورد از سوگند و حکم کرد بر او قاضی بسبب منع آوردن او از سوگند پس گفت ذوالید که خریده بودم آنرا از وی پیش از کردن و گذرانید باین گفته خود گواها نرا قبول کرده میشود گواهان او و حکم کرده می شود