Page 412

صحیفه چهارم ۴۰۰ کتاب دعوی برای او باین غلام یا کنیز و آن مدعی اوردن او از سوگند در دعوی کردن گواهان خریده امد نیست واگر گذرانید گواهانر باین که این غلام یا کنیز از من است پیدا شده است در ملک من وبعد از ان گذرانید گواهانرا که خریده ام آنرا از فلان دیگر غیر مدعی قبول نمی شود گواهان او همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره فی نوادر عیسی بن ابان رح ثلثة نفر اقاموا بينة على رجل بمال لهم قبله من ميراثهم عن ابيهم وقضى القاضي لهم ثم ان احدهم قال بعد ذلك لي فى هذا المال الذي قضى لنا به على فلان من حق وانما هذا الاخوى قال لا يبطل بهذا القول عن المقضى عليه والا ان يقول ما كان لي اصلا في هذا المال شيئ وما هو الا لاخوى فحينئذ يبطل حقه عن المقضى عليه ولو قال قبل ان يقضى القاضي له بالمال مالى فى هذا المال وما هو الا لاخوى يسئل عن ذلك باى وجه صار لهما دونك وانما ادعيتم من ميراث ابيكم فان جاء بوجه يكون له فيه من قوله مخرج قبل منه وان قال هذا القول ثم مات قضى القاضى به للاخوين بالثلثين وترك نصيب المقر ولو كان الذين قاموا البينة هم الذين تركوا معاملتهم ولم يدعوا المال عليه من الميراث ولكن عزشيئ باعوه له ثم قال احدهم ما المال الا لهذين مالى فيه حق كان المال كله لهذين و لم يبطل عن المدعى عليه شيئ كذا فى المحيط (عالمگیری) در کتاب نوادر عیسی پسر ابان رحمة الله علیه آورده است که سه کس گواهان گذرانید بر مردی بمالی که نزد او ایشانرا از میراث پدر ایشان است و حکم کرد قاضی بآ مال برای ایشان یکی از سه برادران بعد حکم قاضی برای ایشان بمیراث گفت حق ندارم