Page 378

جلد چهارم ۳۷۳ کتاب دعوی دکان گفته بود که دکانی که در دست فلانست ملک فلان بن فلانست و در حال دعوی آنرا برای خود و ایست دعوای او تناقض است ازا و پس اینقول او دفع می شود مردعوی مدعی را همچنین ذکر شده است در کتاب و نخو بائع العبد اذا طلب الثمن من المشتر فقال المشتري انك مبطل في هذه الدعوى لانك بعت المج فانك حلفت وقلت ان اشتريت عبدًا فهو حر ثم اشتريت هذا العبد بعد يمينك وعتق عليك وبعته مني فهذا دفع صحيح لو اثبته بالبينة وكذلك لو قال حلفت وقلت كل عبد اشترية فهو حرثم اشتريت هذا العبد بعد اليمين حتى عتق عليك ثم بعته منى وكذلك لو قال اعتقت هذا العبد قبل ان تبيعه مني فهذا كله دفع صحيح ذكر الفصل الاخير في الزيادات من غير ذكر خلاف وذكر الفصل الاخير في موضع آخر عن الي یوسف رح وعن ابیحنيفة رح ان بيّنة المشترى لا تقبل على البائع بذلك حتى لا يسترد المشتر الثمنع البائع لا يعتق العبد المشتري لا قراره بذلك كذا في المحيط اغا ملکر فروشنده غلام طلب کرد بهای آنرا از خرنده و خرنده گفت اور که تو در دعوی خود مباطلی زیرا که فروخته بر من آنرا در انچه که تو سوگند کرد و بودی و گفته بودی که اگر خریدم غلامی را پس او آزاد باشد بعد از ان خریدی این غلام را پس از سوگند خود و آزاد شده بر تو بعد از ان فروختی بر من پس ایند فع صحیح است اگر ثابت کرد آنرا بگو اهان و همچنین دفع صحیح است اگر بگوید که سوگند کرد و بودی و گفته بودی که هر غلامی را که بخرم آزاد باشد و بعد از ان سوگند خریداری این غلام را تا آزاد شد بر تو بعد از ان فروختی آنرا بر من و همچنان حکم است که اگر بگوید که آزاد کرده بودی این غلام را پیش از فروختن بر من پس همه ایندفع صحیح است کبرا فایده در دفع گفت که این بر من فروخته