Page 358

جلد چهارم ۵۳ کتاب دعوی فایده دعوی قیمین صغیرین بیکدیگر ذکر کرده است امام محمد رحمه الله در باب ولأ کتاب مبسوط که معتبرتر از ان در حنفیت صحفیه دیگر در فتاوای قاضی خان رجل مات و ترک ابنين صغيرين ولكل ابن قيم علي حده وفي يد احال القيمين دار يزعم انها دار الصغير الذي في ولايته وادعى عليه قيم الصغير الآخران الدار التي في يديك نصفهالملك الصغير الذي انا قيمہ بسبب ان هذة الدار كانت كلها ملكا لوالد الصغيرين معا و تركها ميراثا للصغيرين فادفع نصفها الي لاحفظه لاجل الصغير الذي انا قیمہ فاقام القيم المدعى عليه بينة ان والد الصغيرين قد كان اقرفي حال حياته ان كل هذه الدار ملك الصغير الذي في ولايتى تندفع عنہ دعوی لقیم المدی و اقام القيم المدعى بينة الدفع دعوي لقيم المدعى عليه قال المدعى قدر هل نصف هذه الدار الرجل الصغير من ولاتك الماغ الله الان الدان كلها للصغير الذي في ولا يتك حجة أخرى اندفعت دعوى القيم لمدعى عليه كذا اليناقض كذا في الذخيرة المدعى مردی مرد و گذاشت دو پسر صغیر را و هر یکی ناظر علی حده بود در دست یکی از ان ناظر سرایی بود و میگفت آن ناظر که این سرا برای آن صغیر است که در ولایت من است و دعوی کرد بر وی ناظر صغیر دیگر که این سرای که درت تت نصف آن ملک آنصغیر ست که من ناظر آن هستم بسبب این که همه این سرا ملکی پدر این دو صغیر بود که مرد و میراث گذاشت آنرا برای این دو صغیر و تو نصفش بمن بده که نگاه دارم انرا برای صغیری که من ناظر اویم پس آن ناظر که مدعی علیه است گواهان گذرا که پدر ایند و صغیر اقرار کرده بود در حال زندگی خود که همه این سرای ملک این صغیرات که در ولایت من است دفع میشود بان گفته او دعوای آن ناظری که مدعی است و اگر آن ناظر که مدعی است گواهان گذرانید برای دفع دعوای ناظریکه مدعی علیه است گفت که تو پیش ازین دعوی کرده بودی نصف این سرا برا برای آن صغیر که در ولایت تست بسبب میراث از پدر او و حال دعوی میکنی همه آنرا برای آنصغیر که در ولایتیت