Page 30

جلد چهارم ۲۵ کتاب دعوی حتی صحت دعواه لا بد ان يذكر دقيق منخول او غير منخول مخبوزا وغير مخبوز والجودة والوساطة والرداة ولا بد ان يذكر خشك آردا و شسته هكذا في الظهيرية (تكمله) و گفته است در فتاوای عالمگیری که اگر شخصی دعوی کرد گندم و یا جو را بمن ناپس مختار برای فتوی این است که بدرستی قاضی به پرسد مدعی را از دعوای او پس اگر دعوی کرد بسبب قرض یا هلاک کردن فتوی داده نمیشود صحیح بودن دعوای او و اگر دعوی کرد بسبب فروختن مالی از مالهای خود بگند میکه در ذمه مدعی علیه است یا بسبب سلم فتوی داده میشود بصحت دعوی او همچنین ذکر شده در کتاب ذخیره و اگر دعوی کرد گندم و جو را به پیمانه تا تا اینکه صحیح شد دعوای او بغیر خلاف و گذرایند گواه از با قرار کردن مدعی علیه بآن گندم و جو و ذکر نکردند گواهان وصف گندم و جورا در اقرار او قبول کرده میشود گواهان و در حق جبر کردن بر مدعی علیه به بیان صفت ان نه در حق جبر کردن با دای آن همچنین ذکر شده است در کتاب محیط و در دعوای جواری و ماش عرف معتبر است همچنین ذکر شده است در فصول عمادی و وقتیکه دعوی کرد آرد را به پیمانه صحیح نمیشود دعوای او و وقتیکه ذکر کرد وزن آرد را تا اینکه صحیح شد دعوای او چاره نیست از اینکه بیان کند که آرد بیخته یا نا بیخته است و پخته یا ناپخته و از اینکه سره است یا وسط است یا ناسره است و نا چاریست از اینکه ذکر کند که خشک آرد است یا ترمید ه است همچنین ذکر شده است در کتاب ظهیریه واذا ادعى على آخر مائة عدلية غصبا وهي منقطعة عن ايدى الناس يوم الدعوى ينبغى ان يدعى قيمته ولا بد من بيان سبب وجوب الدراهم