Page 271

جلد چهارم ۳۶۶ کتاب الدعوی زن بعد از گذشتن عدت بیگانه میگردد از شوهر که یدنیه باشد او را بر متاعی که صلاحیت دارد هر دوی ایشان را پس معتبر در ان متاع قول ورثه شوهر است زیرا که متام در دست ایشان است بعد از مردن مورث ایشان واگر هر دوی ایشان مردند پیش از گذشتن عدت پس حکم چنین است که مشکل مروز ته شوهر راست اما اگر مردشوی و حال آنکه زن در عدت بود پس شکل مرزنه است کو یا که شوهر طلاق نکرده است آن زن را بدلیل میراث بردن زن از توفى البحر افترقا و في بيتها جارية نقلتها معها واستخدمتها سنة والزوج عالم به ساكت ثم ادعاها فالقول له وبميعالم ان سكوت الزوج عن نقلها ما يصلح لها الا يبطل دعواه ولا دعوا ان الجارية صالحة لهما (تكملة) و در کتاب بحر رایق آورده است که جدا شدند زن و شوهر و در خانه کنیزی بود که آن زن با خود نقل کرد آن را و خدمت کرد بران کنیزیده یکسال و شوهر عالم بود بان وسکوتی کننده بود بعد از ان شوهر دعوی کرد آن کنیزرا پس قول معتبر بر شوهر راست و باین حکم معلوم میشود که سکوت کردن شوهر به نزد نقل کردن زن آن چیز را که صلاحیت هر دو را دارد باطل نمیکند دعوی او را و نه دعوی زن را زیر اکه نیتر صلاحیت دار د برای هر دوی ایشان ولو كان غير الزوجته في عيال احد بان كان الاب في عيال الان او الاب في عيال الولد ونحوذلك فا المتاع عند الاشتباه للذي يعول له كذالك في المتناول ابن رستم (قاضیخان) و اگر بغیر از زن شخصی دیگر در عیال کسی بود چنانکه پسی در عیال پدر بود یا بدر در عیال پسربود یا مانند آن میشود آن متاعی که در وی اشتباه باشد مرآن کسی را که عیا لداری میکند در قول همه امامان ما رحمهم الله تعالی و همچنین ذکر شده است در کتاب کستان و کتاب نوادر ابن رستم رحمه الله. قال محمد رحمة الله عليه رجل زوج بنته وهي محدثة فيا وعیاله