Page 24

جلد چهارم کتاب الدعوی كجيدة والقدر كعشرة اقفزة ان كان كيليا وعشرة ارطال ان كان وزنيا وسبب الوجوب بان يقول بسبب بيع صحيح جرى بيننا فلو ادعى كربد يتا عليه ولم بين كر سببا لم تسمع (درمختار وتكمله) و ناچار نیست در دعوای مثلیات از بیان کردن جنس آن مثل گندم و نوع آن مثل گندم آبی وصفت آن مثل خوب اعلی و اندازۀ آن مثل ده پیمانه اگر کیلی باشد یا ده رطل اگر وزنی باشد و از سبب واجب شدنش یعنی که بچه سبب واجب شده است مثل آنکه بگوید که بسبب بیع صحیح کهجاری شده است میان من و مدعی علیه پس اگر دعوی کرد یک خروار گندم را وین بر مدعی علیه و بیان نکرد سبب واجب شد ن نرا شنیده نمیشود دعوای او وكذا لو ادعى بما لا يسبك كحساب جرى بينها لا يصح وكذا لوادعت المرأة على تركة الزوج لم تسمع ما لم تبين السبب واذا ذكرن فى السلم انحاله المطالبة في مكان عيناه وهذا عند الامام فيما له حمل ومؤنة وما لا حمل له كمسك لا يشترط فيه بيان مكان الايفاء اتفاقا ويوفى حيث شاء وفي نحو قرض وغصب واستهلاك في مكان القرض ونحوه ونحو القرض ثمن المبيع فانه يتعين مكان العقد للايفاء (درمختار و تكمله) و همچنین اگر دعوی کند مالی را بسببی که صلاحیت نداست برای واجب شدن این چنانچه بگوید که بسبب حسابی که جاری شده است میان ما صحیح نمیشود دعوای او و همچنین اگر دعوی کند زنی حقی را در مترو که شوهر خود شنیده نمیشود دعوای او تا که بیان نکند سبب واجب شدن آنراو قتی که ذکر کرد مدعی سبب واجب