Page 238

جلد چهارم ٢٢٢ کتاب دعوی آوردن از سوگند و منکر شد از مال خصم میگردد مدعی را در حق سوگند دادن با وبران مال رفتن آن از و و خصم نمیگردد در حق خصومت تا که اگر اراده کرد مدعی گذرانیدن گواهان را بر مدعی علیه بال پیش از سوگند کردن او بران مال یا بعد ازان شنیده نمی شود گواهان او و نظیر هذا ما قال اصحابنا رحمهم الله تعالی لوان رجلا ادعی ان رجلا یقال له فلان بن فلان الفلانی وکله بطلب کل حق له علی هذا الرجل وان له علیه الف درهم فاقرالمدعی علیه بالوکالة وانکرالمال فقال المدعی انا اقیم البینة ان هذا المال علیه لم یکن خصماً فی ذلک وان اقربشیی امر القات بدفعه الیه وان لم یقر واراد استحلافة فان جاء الغام بعد ذلک وانکر الوکالة فالقول قوله کذا ههنا واما اذا اقر بالمال وجحد الوکالة فان اقام البینة علی الوکالة صار خصماً مطلقاً فیؤمر بتسلیم المال الیه وان لم تکن له بینة فاراد استحلافه یحلف علی ما قلنا فان حلف انتهی الامروان کل تثبت لوکالة لکن بحق اخذالمال منه لافی حق الخصو و القضاء علی الغائب هكذا في رر البقال للصدر رح للصدر الشهید رح (عالمگیری) و نظیر این مسئله گذشته است که گفت است با ما رحمهم الله تعالی که اگر مردی دعوی کرد که بدرستی مردی که گفته می شود او را فلان بن فلان فلانی وکیل گردانیده است مرا بطلب کردن هر حقی که دارد بر این مرد حاضر و بدرستی که آن فلان را بر این مرد هزار درم دین است پس مدعی علیه اقرار کرد بوکالت ومنکر شد از انمال پس مدعی گفت که گواهان میگذرانم باینکه اینمال بر ذمه اوست درین صوار