Page 206

جلد چهارم ۲۰۱ کتاب دعوی بينة وهويدعى عليه الاستهلاك كان له حق احضاره لان الصبي يؤاخذ بافعاله والشهود يحتاجون الى الاشارة اليه لكن يحضر معه ابوه حتى اذا لزم الصبى شيئا يؤمر بالاداء عنه من ماله كذا في محيط السرخسی (عالمگيري) کودکی که منع باشد از تصرفات اگر مدعی اور ا گواهان نبود نیست مر او ر احق حاضر کردن کودک بدروازه قاضی زیرا که سوگند بکودک متوجه نمیشود زیرا که اگر از سوگند منع بیاور د حکم کرده نمیشود بر او بسبب منع آوردن او و اگر مدعی او ر ا گواهان بود مجاز انکه می بر کودک دعوای ہلاک کردن چیزی میکرد درینصورت میرسد مدعی اور احق حاضر کردن او زیرا که کودک با فعال خود گرفته میشود و شاهدان محتاج اند باشارت کردن بسوی او ولیکن با او پدر او حاضر شود تا که اگر قاضی بر کودک چیزی را لازم کند امر کرده شود پدرش ابا د ا کردن آن از مال او همچنین ذکر شده در کتاب محیط سرخسی رحمہ اللہ الصبى الماذون يحلف كالبالغ وبه نأخذ وكذا المكاتب والعبد التاجر والعبد المحجور كالماذون في انه يحلف ثمان كان المال واجبا بسبب الاستهلاك يباع فيه وان كان لا يؤخذ به الا بعد العتق كدين النكاح بلا اذن المولى والكفالة كذلا يحلف فان حلف برئ وان نكل واقر فبعد العتق هكذا في الوجيز للكردي (عالمگيري) کودکی که اذن شده باشد اور ا تجارت سوگند داده میشود او را مانند مرد بالغ و بهمین قول عمل میکنیم و همچنین کاتب و غلام تاجر را سوگند داده میشود و غلام منع شده از تصرف مانند غلام اذن کرده شده است در اینکه سوگند داد میشود اور ا بعد از ان اگر آنمال لازم بود بر او بسبب هلاک کردنش چیزیرا وی فروخته میشود