Page 193

جلد چهارم ۱۸۸ کتاب دعوی على البتات بالله لقد قبض الموكل وهذا تحليف على فعل الغير ولكن الوكيل يدعى ات له علما بذلك فانه قال قبض الموكل الثمن وكان له علم بذلك فيحلف على البتات (خزانة المفتین) وهمچنان است حکم وکیل به بیع وقتی که فروخت چیز را و سپر د مریضی و گفت که موکل قبض کرده است بهای آنرا و منکر شد موکل پس معتبر قول وکیل است با سوگند او پس وقتی که وکیل سوگند کرد خلاص میشود خرنده از بهای آن و سوگند داده می شود یکان بر قطع که بالله که موکل تو قبض کرده است بهای آنرا و این سوگند دادنست بفعل غیکه موکل است ولکن وکیل دعوی میکند که مراعلم است بآن قبض کردن موکل زیرا که او گفته است که موکل قبض کرده است بها را و مرا علم است بان پس سوگند داده میشود ادعى اند اشتراء من فلان فقال ذو اليد اودعنيه ذلك الرجل ليني تنكل الشراء مندفع الخصومة عن نفسه اقام البيئة أو لم يقم ولو لهم بيئة وطلب المدعى يمينه أن ذلك الرجل اودعه اياه يحلفه القاضي البتة بالله لقدا ودعه اياه ولو طالب المدعى عليه يمين المده يحلف على العلم بالله ما تعلم ان فلانا اودعه اياه ولوادعی الشراء من فلان الغائب المالك وبرهن ذو اليد علی ایداع غائب آخر لا تندفع ذكره فى البحر ( تكمله ) دعوی کرد شخصی بر دیگری که خریده ام این چیز را از فلان ذو الید گفت که و دلیت نهاده است نزد من آن چیز ر ا آن مردیکه تو دعوی خریدن را میکنی از او دفع کردن آن خصومت را ذو الید از نفس خود خواه کواهان بگذراند یا نگذرداند و اگر نگذرانید فایده مسایل دفع خصومت گواهانو