Page 165

جلد چهارم کتاب الدعاوی از سوگند برادران مورث خود و داد سوم حصه انچیز یرا که در دست او بود از مال مورث بمدعی که دعوای وصیت را به ثلث کرده بعد ازان مورث آن زنده آمد ضامن نمیشود وارث نکول کننده مدعی مورث خود چیز برا و دعوی الوصیتہ کدعوی الدین اذا انکرها يحلف على العلم (تکمله) و دعوای وصیت مانند دعوای دین است که اگر وارث منکر شد از وصیت قسم داده می شود او را برعلم واذا ادعت المرآة طلاقاقبل الدخول استحلف الزوج فان نكل ضمن نصف المهر في قولهم جميعا لان الاستحلاف يجري في الطلاق عندهم لا سيما اذا كان المقصو هو المال (هدايه) وفائدة تعيين صورة المسئلة في الطلاق قبل الدخواهى تعليم انه دعوی المهر لا تتفاوت بين ان يكون الدعوى في كل المهران نصف كذا في النهاية (نهاية) و وقتیکه دعوی کند زن طلاق را پیش از دخول سوگند داده می شود شوهر او را پس اگر منع آورد شومر او از سوگند ضامن میشود نصف مهر را در قول همه علمای رحمهم الله تعالی زیرا که سوگند دادن جاری میشود در طلاق خصوصاً در جائیکه مقصود در ان مال باشد و فائده تعیین صورت مسئله در طلاق پیش از دخول دانسته کردن است با نیکه دعوی مهر تفاوت ندارد در فیله دعوی در کل مهر باشد یا در نصف آن همچین زگر شد در کتاب نهایه وكذا فى النكاح اذا ادعت هي الصداق ثم يثبت المال في قولهم جميعا وكذا فى النسب اذا ادعى مع النسب حقاً آخر كالارث بان ادعى رجل على آخر انداخ المدعى عليه مات ابوهما وترك ما لا في يد المدعى عليه فانه يستحلف على النسب اجماعاً فان حلف برى وان نكل يقضى بالمال دون النسب (هدايه و نتایج الان و ہمچنین سوگند داده می شود شوهر را در دعوای نکاح وقتیکه دعوی کند زن با نکاح مهر خود را بعد ازان ثابت می شود مال بسبب منع اور دن شوهر را سوگند در قول همه علمای در مطبع مهران