Page 162

کتاب دعوی جلد چهارم ذکر کرده است شیخ امام شمس الائمه سرخسی رحمة الله علیه که اگر قذف کننده دعوی کرد بر قذف کرده شده کلید تریک این قذف کرده شده مرا رستگوی کرده است در قذف و درتیکه محقق وی زیار کرده است و شاهدان نما دعوای خود گذرانید قبول کرده می شود شاهدان او و ساقط می شود از او حد قذف واگرا و راشاهدان نبود واراً کرد سوگند دادن قذف کرده شده را بنا بطریق که باشند که او را راستگوی نکرده در ان قذف و این اراده سوگند دادن را از جهت آن کرده بود که قذف را از نفس خود ساقط کند در ینصورت سوگند داو نمیشود آن قذف کرده شده را ويستحلف السارق بطلب المسروق منه بالله ما لعليك هذا المال فلو لم يطلب المال لا يخلف فان نكل ضمن و لم يقطع وان اقر بما قطع وقاً يستحلف فى التعزير كما بسطه فى الدرر يعنى اذا ادعى على آخر ما يوجب التعزير واراد تحليفه اذا انكر فالقاضى يحلفه اهدايعه منعی تلکه در عریانی و سوگند داده می شود وز در اطلب بصاحب مال مال پر از دگر باند کر نیست این معنی را بر تو این مال را گر طلب نمیکرد مال را سوگند ند ه دزد را واگرمتع آورواز سوگند نمودن تاوان میدهد آن مال را دیریدین دست او واگرا قرار کرد بد زدی بریده می شود دست او وگفته اند مشایخ رحمهم الله تعاه سوگند داده میشود در دعوای تعزیه چنانکه می که بالتفصیل ذکر کرده است در کتاب در رینی اگر شخصی تو کرد بر شخصی دیگر چیزیکه واجب میکرد تعزی را و اراده کرد سوگند دادن مدعی علیه را وقتیکه منکر شود پس قاضی سوگند بدهدا و را رجلا دعى على رجلا نه قال له يا فاسق ويا فاجا او یا قاجرا و يا منافق او يا خبيث او يا خنزیر او يا حمار او بالضن الوطى او يا أكل الربوا او يا شارب الخمر و يا ديوث او يا مخنث او يا خائن او يا ابن القحبة او ما سوى ذلك مما يجب فيه التعزير اوادی عبدا انه قال له يا زانى او امة ادعت انه قال لها يا زانية