Page 161

جلد چهارم ۱۵۶ کتابے دعوی میراث من از او باشد و منکر شد مدعی علیه مدعی خواست سوگند دادن او را پس سوگند داده میشود منکر را و حکوام ولدہ بودن کنیز ملحق است بان شش چیز زیرا که در ان دعوای نسب است یا بر خوایی غلامی صورت دعوای ام ولدہ نیست که بگوید کنیز که من ام ولدہ خواجه خودم و این پسرم از اوست و منکر شد خواجه پش زیرا که اگر دعوی کرد خواجه او ثابت میشود ام ولدہ بودنش پلوار خواجه و التفات کرده میشود و منکر شدن کنیز وفي الحدود واللعان لا يستحلف لا في الزنا ولا في السرقة ولا القذف ولا شرب الخمر و السكر الا اذا تضمن بان علق عتق عبده بالزناوة اللزنيت فانت حر فادعی لعبد انه قد زنی ولا بينة لدعليه يستحلف المولى على السبب بالله ما زنيت بعد ما حلفت بعتق عبدي حتى اذا نكل ثبت العتق دون الزنا وان حلف لا شئ عليه (تكمله و قاضيخان و عالمگیری) و در دعوای حدود و لعان سوگند داده نمیشود با تفاق علماء رحمهم الله ارتقا نه در رنا و نه در وزدی ونه در قذف و نه در آشامیدن خمر و یا مسکه مگر سوگند داده می شود وقتیکه آن دعوای حد شامل باشد حقی را چنا نکه آزاد شدن غلام خود را بزنا معلق کرده باشد و گفت باشد غلام خود را که اگر نا کرد تو ازادی پس انعام دعوی کروکه بدرستی تواد جن زناکرده است و شاهدان نبود ولام را برخواب پیش منکر بود خواجہ س اورا سوگند داده میشود خواجه خبر با سبب که بالله تو زنا کرده بعد از ان که سوگند کرده بودی با زادی من خلام خودی اگر منع آورد از سوگند کردن ثابت میشود آزاد شدن غلام او ثابت نمیشود رنا بر او و اگر سوگند کرد چیزی براو ذكر الشيخ الامام شمس الائمة السرخسي ان القاذف اذا ادعى على المقذوف المقذوف صدقي في القذف وانه قد زنی واقام البينه على ذلك قبلت بينته ويسقط عنه الحد وان لم يكن له بينة واراد استحلاف المقذوف بالله ماصدقتنى في ذلك القذف ليسقط الحد عن نفسه لا يستحلف المقذوف (قاضيخان)