Page 13

کتاب دعوی ۸ جلد چهارم الى هذه الدعوی ( درمختار) واما و قتیکه ولایت هر دو قاضی یا قاضیهای بسیار را بریک شهر بطریق برابری باشد پس اعتبار داده میشود مرمدعی را در دعوی او پس مر او راست که دعوی کند نز دهر قاضی که اراده اور اکند زیرا که فائده ظاهر نمیشو د در معتبر بودن اختیار مدعی یا مدعی علیه آری اگر پادشاه امر کرده بو د بقبول کردن قول مدعی علیه لازم میشود بر قاضی معتبر کردن قول مدعی علیه از جهت معزول بودن آن قاضی که مدعی او را اختیار میکند از حکم کردن نظریه بهمین دعوی و اما اذا كان فى المصر حنفى وشافعي ومالكي وحنبلي فى مجلس واحد في بلدة واحدة والولاية واحدة اي لم يخصيص كل واحد بمحلة فلا ينبغي ان يقع الخلاف فى اجابة المدعي لما انه صاحب الحق كذا بخط المصنف على هامش بزازیه ( درمختار) اما و قتیکه در یک شهر قاضی حنفی مذهب وشافعی مذهب و مالکی مذهب و حنبلی مذهب بودند در یک مجلس یک شهر و حال آنکه ولایت ایشان یکی بود یعنی هر کدام ایشان محله خاص نشده بو د پس نباید اینکه اختلاف واقع شود در قبول کردن اختیار مدعی زیرا که مدعی صاحب حق است همچنین است بخط مصنف رو در حاشیه کتاب بزازیه ومنها حضور خصمه فلا يقضى على غائب بالبينة سواء كان غائبا وقت الشهادة او بعدها وبعد التزكية وسواء كان غائبا عن المجلس او عن البلد (درمختار و تكمله) وبعض از شرطهای دعوی حاضر بو دن خصم مدعی است یعنی مدعی علیه پس حکم کرده نمیشود بر خصم غائب بشا هدی گواهان مدعی خواه غائب باشد وقت شا هدی گواهان و یا پس از شا هدی و پس از تزکیه ایشان خواه غائب باشد از مجلیسا یا از بله