Page 74

جلد دوم ۶۹ كتاب الشهادة امراة لا تخرج ولا يراها الرجال فان كان مشهور اند لها جازان يشهد عليه لان شهرة الاسم كالمعابنة (فتح القدير) و بنابرین گفته است امام نامحی رح که اگر انا ان ملک زنی بود که بیرون نمی برآمد و مردان نمیدیدند او را پس اگر انفلک مشهور بود که بدر مران زن است روانست شها بده که شاهدی بدهد بر آ آوز را که مشهور بودن نام مانند بخشتم دیدن الثالث ان لا يعاير الملك ولا المالك بلسع ان بن س الخلال ضيعة كذا حدودها كذا و هو لم يعرف تلك الضيعه ولم يعاين يده عليها لا يجل له ان يشهد له بالملك (هدايه و فتح القدير) وجه سوم است که شاه در ملک دیده باشند و نه مالک بلگه شنیده باشد که بدرستی مر فلان پر فلان رفلان قبیله را چنان زمین است که حدود آن چنین است و اشاء یعنی شناخت آن زمین چشم ندیده بود دست و را بر ان مبین جلا است مرآبشاور که شاهدی به د پر او بان ملک الرابع ان علی المالك بان عرفة معرفة بافة كلد زيكو سمع ان لرضيعة في كورة كذا وهو لا يعرف لالت الضيعة بعينها لا يسعان يشهد له بالملك فيها ( هدايه و فتح القدير ) وجه جهارم انکه شما د نخنه بینه با نظرت که بشناسه او را شناختنام چنانکه مان را که در کوشم بود که بارشی ماد را زمینی است فلان با دو اشنا ه بود از زمین یعنی نشناسه دست او را که شاهدی هم پرا او ملکیت در این مبین واما العبد والأمة فان كان يعرفة نهارقيقان فكذلك لان الرقق لا يكون بدم الان وات كان لا يعرف انهما رقيقان الاهما صغيرا ل يبعران عن انفسهما كذلك لاندا لها و ان كانا كبيري البعير عن انفسهما سواء كانا صبين عتلين او بالقين به مرح الحبو فذلك مصر الاستثناء في قوله سوا العبد والأمة لان لهما يد علی انفسهم ( هدایه و فتح القدر اما شاهدی در علام وکنیز پر کر شاہد میدانست که بدر فایده (شهادت بیست بر کنید و غلام اگر حضر باشند یا کنیزی باشند که مشهور بغلامی باشه مقبول است)