Page 67

جلد دوم ۶۴ كتاب الشهادة ان يسمع انه فلان بن فلان من جماعة لا يتصور تواطئهم على الكذب عند ابيحنيفة رح وعندهما اذا اخبره عدلان انه ابن فلان تحل الشهادة وابوبكرالا سكاف رح كان يفتى بقوله ماوهواختيار النسفي رح (فتح القدير) لكن هذا اذاشهد اعنده من غير استشهاد هذا الرجل فانه ذكر محمد رح في كتاب الشهادات انه اذا لقى رجلين عدلين شهد اعنده على نسبه وعرف حاله وسعه ان يشهد وان اقام الرجل شاهدين عنده على نسبه لا يسعه ان يشهد (خزانه المفتين) وفي دعوى العمومة لا بد ان يفسرانه عم لامه اولابيه اولهما وليشترط ايضا ان يقول هو وارثه لا وارث له غيره فان برهن على ذلك او على انه اخو الميت لابويه لا يعلمون ان له وارثاغيره يحكم له بالمال ولا يشترط ذكر الاسماء في الاقضية الا ان قال ادعى على اخر انه اخوه لابيه ان ادعى ارثا ا ونفقة وثبت تقبل ويكون قضاء على الغائب ايضا حتى لو حضر الاب وانكر لا يقبل ولا يحتاج الى اعادة البينة وان لم يدع ما لا بل ادعى الاخوة المجردة لا تقبل (بحرالرائق) و در كتاب فصول از كتاب شهادات محيط نقل کرده است که شاهد میشنیدتن از مردمان بس است که بشنود که بدرستی این شخص فلان پسر فلان است از گروهی که تصور نکرده نشود اتفاق ایشان بدروغ نزد امام ابو حنیفه رح و نزد صاحبین رحمهما الله وقتی که خبر بدهند او را دو مرد عادل که بدرستی این شخص فلان پسر فلان است روا است او را شاهد می دادن و بود امام ابوبكر اسکاف رح که فتوی میداد بقول صاحبین رحمہما اللہ و همین قول صاحبین رحمهما الله تعالی برگزیده شده امام نسفی است رح ولیکن این حکم یعنی بجواز استشهاد نزد صاحبین رحمهما الله تعالی بخبر دادن دو عدل مشاهد را که فلان پسر فلان است در آن وقت است که شاهد می داده باشد دو عدل نزد شاهد بغیر از طلب کردن آن مرد که شاهد می بنسب او داده میشود