Page 64

جلد دوم ۵۹ كتاب الشهادة که نماز جنازه گذاریده ام براو پس این ها سی از دیدنست بچشم تا آنکه اگر تفسیر کرد نز د قاضی که دفن او را دیده بودم یا نماز جنازه او را گذارده بودم باین سبب شاهد می بمردن او میدیم قبول کند قاضی گواهی اور ا قال في جامع الفصولين من الفصل الثاني عشر لو اخبرها عدل ان زوجها مات او طلقها ثلاثا او قتل وارتدوا بالله فلها التزوج فان تزوجت ثم اخبرها جماعة ان حى ان صدقت الاول يصح النكاح وفى المنتقى لم يشترط تصديقها بل شرط عدالة المخبر ولو اخبرها فاسق تحرت وفي اخبار العدل لم وتر انما يعتمد على خبره لو قال غاينته ميتا او شهدت جنازته لا لو قال اخبرنى مخبر به (منحة الخالق و فتح القدير) کذا است در کتاب جامع الفصولین در فصل دوازدهم که اگر یکی عادل خبر داد زنی را که بدرستی شوهر تو مرده است و یا طلاق کرده است تر ابسه طلاق یا کشته شده است و یا مرتد شده است نعوذ بالله منها پس دست مرا نزن با نکاح کردن با دیگر شوہرپس اگر آن زن نکاح کرد باد یگر شوهر بعد از ان گروهی خبردا او را که بدرستی شوہر تو زنده است در نیصورت اگر آن زن را ستگوی میداشت آن جر دهندۀ اول را صحیح میشود نکاح او و در کتاب متقی شرط نکرده است راستگو دانستن رآن مرخرد هنده اول را بلکه شرط کرده است جهت صحیح شدن نکاح او عادل بودن مرده اول و اگر فاسق خبر داد زن را بمردن شوهر او فکر بکند آن زن هر چه غالب فکراویا بآن عمل بکند و در خبردادن عادل بمردن شوهر او جز این نیست که آن زن اعتمادکند بخبر دادن او اگر آن خبر دهنده گفت که شوهر ترا چشم خود مرده دیدم و یا گفت که حار شدم بر جنازه او و اعتماد نکند آن زن بقول خبر دهنده اگر گفت که مرا خبر دهنده